Beleg van Maagdenburg

Het Beleg van Maagdenburg begon in juli 1630 tijdens de Dertigjarige Oorlog. Op 20 mei 1631 werd de stad Maagdenburg ingenomen en geplunderd door de troepen van de Duitse keizer en de Katholieke Liga onder leiding van Graaf Tilly en Pappenheim. Kort na de inname brak een brand uit, die een groot deel van de stad verwoestte. De plunderingen en de brand kostten aan ongeveer 20.000 van de ongeveer 30.000 inwoners en verdedigers van de stad het leven, waardoor Maagdenburg een symbool werd van de verwoestingen tijdens de Dertigjarige Oorlog.
In 1625 verklaarde de lutherse administrator van Maagdenburg en Halberstadt, Christiaan Willem van Brandenburg, dat hij de Deense koning zou steunen in zijn oorlog tegen de keizer. Keizer Ferdinand II gaf hierop zijn generaal Albrecht von Wallenstein de opdracht om de bisdommen in te nemen. Christiaan Willem vluchtte naar Denemarken en de keizer probeerde zijn zoon Leopold Willem tot nieuwe bisschop te laten verkiezen. Het lutherse kapittel van Maagdenburg koos echter August van Saksen, de zoon van de keurvorst van Saksen tot nieuwe administrator. De stadsraad van Maagdenburg weigerde echter om zowel de nieuwe administrator als het keizerlijke leger binnen de stadsmuren te laten. Na in de omgeving te hebben overwinterd marcheerde Wallenstein verder naar het noorden. Hij liet een deel van zijn leger achter onder bevel van Wolfgang Mansfeld om de raad te intimideren om alsnog een keizerlijk garnizoen te aanvaarden.

Wikipedia