Boswachterij Gees

Het loofbos in de boswachterij Gees is in de jaren dertig van vorige eeuw aangelegd. Boswachterij Gees ligt iets hoger dan het omringende grasland. De bomen moest het stuivende zand bedwingen. Het bos en de daarnaast meanderende Geeserstroom hebben zich ontwikkeld tot een prachtig natuurgebied in het oude landschap. 

Sporen uit het verleden zijn volop zichtbaar, van pingoruine tot grafheuvels. Pingoruïne het mekelermeer is een overblijfsel uit de laatste ijstijd en een aardkundig monument. Tussen de bomen vind je sprookjesachtige vennetjes en heidevelden. In boswachterij Gees ligt ook het heidegebied de Hooge Stoep dat ongeveer 70 hectare groot is. Het is een prachtig langgerekt, glooiend heidegebied waar onder andere slangen(Ringslangen, Adders en Gladde slangen), reeën, boommartes en vele soorten vogels leven. 

Aan de oostzijde van boswachterij Gees ontspringen de beken; marsstroom, westerstroom en broekstroom. Samen vormen zij stroomafwaarts de Geeserstroom dat voorheen het Loodiep heette. Maar nog voordat plaatsen als Meppen of Gees ontstond, werd dit gebied al bewoond. De oudste sporen daarvan zijn van zo'n 5.000 jaar voor Christus. Bij opgravingen werden onder andere bij Meppen mesjes om dierenhuiden te bewerken gevonden. Ook is er een bronzen emmer uit de bronstijd gevonden. Later, in de Middeleeuwen, was Meppen de eerste echte kern van bewoning in het gebied. Langs de beek hebben boeren uit Meppen, Gees en Zwinderen eeuwenlang gehooid en hun koeien geweid.

Tussen 1927 en 1970 werd het hele beeksysteem van de Geeserstroom rechtgetrokken en op kanalen en vaarten aangesloten. In de jaren ’60 moest ook het hele beekdal op de schop. Het streven was een 'doelmatige verkaveling' om mee te gaan in constante vraag naar schaalvergroting en efficientie. Echter… het kwam er niet van. De Natuurbeschermingsraad stond lijnrecht tegenover de verkavelingsplannen. Bovendien nam de waardering voor oude landschappen in die tijd toe. Uiteindelijk ontsprong het beekdallandschap van de Geeserstroom de dans en de hooilandjes, singels en houtwallen bleven gespaard. Uiteindelijk zagen allerlei instanties de ecologische en cultuurhistorische waarde van het beekdal in en werden allerlei plannen gemaakt om het gebied verder te ontwikkelen.

In 2006 werd de beek weer in oude glorie hersteld zoals zij ongeveer rond 1900 stroomde. Het is van een rechte beek een meanderende beek geworden en het gebied er om heen is natter geworden. Door het zelfregulerende, natuurlijk beekdalsysteem ontstaat er een nieuw landschap; een doorstroommoeras. 

Het brongebied van de Geeserstoom, de Mepper Hooilanden werd afgegraven. De Mepper Hooilanden bedoeling was om er een “verlandingsvegetatie” van te maken, het werd een moeraslandschap. Ver verlandingsmoeras met beginnende veenvorming werd het niet. De laagte stroomde vol met (kwel)water en bleek uiteindelijk veel dieper dan gepland. Het gebied bleef open en nat. De natte graslanden rondom de Geeserstroom worden begraasd door tientallen Schotse Hooglanders die regelmatig het moeras midden in het beekdal oversteken. De veranderingen hebben een grote invloed gehad op de flora en fauna van het gebied. Het ontwikkelde zich als heel snel tot een belangrijke pleisterplaats voor doortrekkende en overwinterende watervogels Tegenwoordig is de Geeserstroom een broed- en pleisterplaats voor vele moerasvogels, zoals de roerdomp, blauwborst, vele eenden en waterral, ook de ooievaar en roofvogels laten zich vaak zien.

Doordat het gebied veel natter werd was er ook een keerzijde die boeren en dorpsbewoners in het gebied minder leu vonden. Vanaf 2014 kreeg de provincie een grote stroom aan klachten uit het gebied omdat er wateroverlast ontstond. De bewoners uit het gebied hadden water in hun kelders. De boeren konden bepaalde gewassen niet meer telen, doordat het water te hoog stond. En de recreatiesector gaf aan dat toeristen bepaalde gebieden niet meer in konden, omdat alles onder water stond. In 2015 vormde de provncie de 'Werkgroep Geeserstroom' waarin iedere partij een lid kon aansluiten om zijn of haar belangen te behartigen. In 7 jaar hebben zij een plan gemaakt met een compromis tussen alle partijen, niemand heeft volledig zijn eigen zin gekregen, maar iedereen is wel akkoord. Het moeras wordt wat kleiner, maar groot genoeg voor de aanwezige watervogels, de waterstand rondom het gebied wordt lager voor boeren en omwonenden. In een deel wordt het cultuurhistorische landschap met beweiding langs een meanderende beek hersteld, zoals bewoners graag zien. 

Diverse bronnen: WUR, natuurkieker, Gees-Klencke, RTV Drenthe, Het Reestdal

routeburo