Stroobosschertrekvaart (1654-1656)

De Stroobosschertrekvaart bestaat al meer dan 400 jaar en was lange tijd een belangrijk vaarwater tussen Dokkum, via Gerkesklooster-Stroobos, naar Groningen. Veel personen en goederenvervoer ging destijds via het water. Het jaagpad (heet nu de Trekweg) naast het vaarwater werd gebruikt door de paarden die de trekschuit trokken. De Dokkumer scheepsjagers hadden in het Friese Stroobos een rustplaats voor de trekpaarden. Bij de retourvaart maakten zij gebruik van de uitgeruste trekpaarden uit de overdekte rustplaats.

De trekvaart sluit rond 1900 aan bij de zuivelfabriek “Welgelegen” in Gerkesklooster en het Prinses Margrietkanaal. Het eerste deel van de trekvaart, van Gerkesklooster tot Kollum, werd in de 16e eeuw aangelegd. Het resterende gedeelte naar Dokkum werd tussen 1654 en 1656 gegraven in opdracht van het stadsbestuur van Dokkum. 

Door de hoge kosten van de aanleg van de vaart (en tegenvallende opbrengsten) ging de stad Dokkum failliet. Het eigendom van de vaart kwam vervolgens in handen van een groep schuldeisers. Om hun investering terug te verdienen, bouwden zij tolhuizen langs de vaarroute. Het laatste tolhuis waar tol betaald moest worden op de route Dokkum-Strobos heette “De Laatste Stuiver”. Dit was ter plaatse van de brug waar de Friese straatweg, de trekvaart passeert, zo heet de brug dus ook.

Langs de Strobosser trekvaarten zijn nog zgn rolpalen en wissel-plaatsen voor paarden uit die tijdte vinden en zelfs een tolhuis nabij Driesum.

Monnikentocht