Kasteel Wimsbach

Kasteel Wimsbach is een beschermd kasteel dat teruggaat tot de 13e eeuw, gelegen aan een steile helling bij de Wimsbach en in zijn huidige vorm uit het begin van de 17e eeuw stamt, in de gemeente Bad Wimsbach-Neydharting.
Het huidige kasteel was - zoals opgravingen aantonen - oorspronkelijk een burcht met een gracht, verdedigings torens en wallen. Voor het eerst wordt het bezit in 1243 vermeld als eigendom van de broers Ulrich en Alram de Witimspach. Op dit geslacht volgde in 1469 Lamprecht Aspan uit de familie Aspan van Hag. Deze hadden hun hoofdkwartier op het kasteel Lichtenhag. In 1584 kwam de nog minderjarige zoon van Jakob Aspan onder de heerschappij van Helmhart Jörgers; deze verkocht de burcht aan Gundaker von Starhemberg. In 1626 werd de burcht ingenomen en in brand gestoken door opstandige boeren. Na de onderdrukking van de boerenopstand werd de burcht herbouwd als kasteel. In 1651 verwierf Konrad Balthasar von Starhemberg ook de heerschappij Neydharting, die hij verenigde met het bezit in Wimsbach. In 1799 verkocht graaf Georg Adam von Starhemberg de heerschappij Wimsbach-Neydharting aan Anton Hafferl. Via de erfgenamen van Hafferl kwam het bezit in 1870 in handen van graaf Karl Hallwyl, die kort daarna alles aan baron Moritz von Schnapper verkocht. In 1892 vererfde Maria Freiin von Schnapper het gebouw aan mevrouw Weisweiller. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het kasteel staatseigendom en diende het als vakantiehuis voor de werknemers in de "Hermann Göring-fabrieken". Na de Tweede Wereldoorlog kwam het kasteel terug in handen van Moritz Weisweiller en zijn erfgenamen.

Wikipedia