Wolvenberg

Wolvenberg is ontstaan op de resten van de vroegere omwalling, die nog tastbaar aanwezig zijn. Het betreft hier overblijfselen van de voormalige kazerne. De natuur heeft de resten van de vesting opgenomen. Na de werken van de Ring zijn ze spontaan begroeid. De oudste muren zijn 130 jaar oud. Typisch voor dit gebied zijn de hoogteverschillen. Deze komen voort uit de vroegere militaire opbouw. De vijver (ook wel het ‘verloren water’ genoemd) is een niet-gedempt deel van de vestinggracht, waarvan nog ongeveer 120 meter bewaard bleef. Deze wordt gevoed door grondwater. Het waterpeil ligt lager dan het niveau van de Ring. De planten en dieren die momenteel in Wolvenberg leven, zijn soorten die vroeger ook al in het oorspronkelijk moerassige gebied voorkwamen. De restanten van de militaire gebouwen vormen aanvullend aan habitat voor o.a. vleermuizen en muurvarens. De lange lijst van soorten die op Wolvenberg werden waargenomen (o.a. sperwer, buizerd, torenvalk, boomvalk, verschillende soorten spechten, vlinders, libellen en orchideeën en meer dan 200 andere plantensoorten), tonen dat het geen doordeweekse stedelijke biotoop is. Wolvenberg doet dienst als habitat, maar ook als stapsteen en verbindingszone voor de verspreiding van soorten. Het hele landschap van de Groene Bedding heeft een bijzondere ecologisch verbindende rol tussen alle andere landschappen in Antwerpen. Typisch is de combinatie van graslanden en bosrijke delen. Er zijn soorten voor beide habitats terug te vinden, zoals rapunzelklokje, veldrus en knolsteenbreek voor de grazige delen en pinksterbloem in meer bomenrijke stukken.

Groenplan Stad Antwerpen