Kasteel Raepenburg

Kasteelsite ontstaan circa 1800, quasi op de grens van Ruddervoorde met Zwevezele, bestaande uit een toegangsdreef, een neoclassicistisch kasteeltje, gelegen in een ruim aangelegd park met in het noorden het koetsgebouw, een ommuurde moestuin en een hoeve met stalling.

In 1798 koopt Bernard van Severen (1761-1837), met zijn echtgenote Anne-Marie De Stoop, een groot stuk bosland aan van het voormalige domein Munkenhof, dat voordien eigendom was van de Brugse Ter Duinenabdij. Bernard van Severen, die in de Geldmuntstraat in Brugge woont, speelt zowel in de Franse als in de Hollandse tijd een voorname rol, om onder het Belgisch Koninkrijk interim-gouverneur en provinciaal raadslid te worden. Omstreeks 1800 laat hij op de aangekochte grond in Ruddervoorde een klein kasteeltje bouwen. Het is een landhuis met een compact, driehoekig grondplan en met centraal achteraan een halfronde uitbouw, volledig uitgewerkt in sobere empirestijl. De gevels zijn bepleisterd en wit beschilderd en de voorgevel is centraal voorzien van een door twee zuilen geflankeerde ingangstravee bekroond door een sober balkon met spijlen, het geheel gevat in een fijne rondboognis. Het kasteel is gelegen in een uitgestrekt park met langgerekte vijver en in het noorden een dubbele pachthoeve met bijgebouwen en een moestuin.

In 1837 erft de dochter van Bernard van Severen, Clémence van Severen (1801-1873), die gehuwd was met ridder Eugène van Outryve d'Ydewalle (1797-1854), het landgoed. Tot aan haar dood in 1873 blijven ze op het kasteel wonen. In 1840 worden de bijgebouwen van de kasteelhoeve verbouwd tot het huidige koetsgebouw en wordt een bestaand bijgebouwtje vergroot tot een stalvolume langs de moestuin. Vanaf 1873 wordt het kasteel bewoond door twee kinderen van Clémence van Severen, met name Pauline en Emmanuel van Outryve d'Ydewalle.

In 1911 wordt het kasteel geërfd door hun neef ridder Stanislas van Outryve d'Ydewalle (1871-1959), de latere burgemeester van Sint-Andries, die er echter nooit zelf woont. Circa 1913 maakt de Brugse architect Alphonse De Pauw (1867-1937) een ontwerptekening voor het kasteel in Lodewijk XV-stijl. Vermoedelijk door de nakende Eerste Wereldoorlog wordt het ontwerp echter nooit uitgevoerd. In de tweede helft van de jaren 1920 wordt het kasteel "Raepenburg" vrij ingrijpend verbouwd naar een ontwerp van architect Maurice Hocepied (1894-1978). Hocepied die, na de Eerste Wereldoorlog actief is bij de wederopbouw in de voormalige frontstreek, vestigt zich circa 1922-1923 in Brugge, waar hij als zelfstandig medewerker is verbonden aan het bureau van architect Alphonse De Pauw tot diens overlijden in 1937. De verbouwing van "Raepenburg" betreft een uitbreiding in oostelijke richting: de voorgevel wordt één travee vooruit geplaatst, er wordt een halfronde uitbouw voorzien aan de zuidkant en de overige gevels worden herbouwd in simili. De eerder bescheiden empirewoning wordt omgevormd tot een neoclassicistisch kasteeltje. Circa 1930 wordt de brug over de vijver vóór het kasteel verwijderd. Tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog nemen de Duisters het kasteel in en laten o.m. verschillende bomen en dreven hakken. Vanaf 1932 wordt het kasteel bewoond door het echtpaar Léon van Outryve d'Ydewalle en Ghislaine de Schietere de Lophem. In 1957 verkopen zij het kasteel aan handelaar Lucien De Backere uit Beveren. Sinds 1987 is het kasteel eigendom van de huidige bewoners, de familie Bernard d’Udekem d’Acoz, neef van onze koningin. 

Yvan Vandamme