Vliegdennen, kwel en ijzerbacteriën

Dit wegeltje leidt ons recht naar de Kalvarieberg. Als je goed kijkt zie je hier een eenzame den staan. Dit is een spontaan opgeslagen den en wordt daarom ook vliegden genoemd: de zaadjes zijn naar hierheen gewaaid. Soms kan zo’n boom zich fraai naar alle kanten ontwikkelen.

In de buurt zien we iets wat op een poeltje lijkt. Het water is roestbruin en er drijft een olieachtig vliesje op het oppervlak. Dit lijkt wel olie te zijn, maar wanneer we er met een stok in prikken, valt het vliesje uit mekaar in veelhoekige vormpjes en kleeft het in tegenstelling tot olie niet aan mekaar.

Dit zijn ijzerbacteriën die er voor zorgen dat het ijzer in het water geoxideerd wordt. Deze bacteriën hebben uiteraard ijzer nodig, maar kunnen alleen maar tot ontwikkeling komen in stilstaand water dat uit de ondergrond naar boven komt. Dit noemt men ‘kwel’. Waarschijnlijk wordt het water hier van hogerop afgevoerd en volgt het de ondoordringbare Diestiaanse ijzerzandbank waaruit de Kalvarieberg bestaat, tot waar deze nagenoeg op de flank aan de open lucht dagzoomt.

Jan Rymenams