's-Gravenvoeren

In politiek windstille momenten blijft Voeren een oase van rust. Maar dat was niet altijd het geval. In 1977 worden de zes Voerdorpen gefuseerd tot de gemeente Voeren. Daarvoor waren ze al in 1962 toegewezen aan het noordelijk deel van de taalgrens. De lont wordt aan het kruitvat gestoken in 1979-1980, wanneer leden van het Vlaamse Taal Actie Comitè (TAK) al wandelend hun Vlaams aanwezigheidsrecht komen demonstreren. De bal gaat aan het rollen: een Luikse cafébaas in 's-Gravenvoeren opent het vuur op enkele Vlaamse Voerenaars.
In 1982 wordt José "Retour à Liège" Happart wakker: bij de gemeenteraadsverkiezingen haalt hij 869 van de 2082 geldige stemmen. Het jaar daarop draagt minister van Buitenlandse Zaken Nothomb Happart voor als burgemeester. Happart weigert immers het examen Nederlands af te leggen en moet hij aftreden. In hetzelfde jaar nog haalt Happart een monsterscore bij de Europese verkiezingen, en hoewel hij geen burgemeester van Voeren meer is, houdt hij achter de schermen de touwtjes in handen. Op 15 oktober 1987 valt de regering Martens VI over Voeren. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 halen de Vlamingen één zetel minder dan de Franstaligen. Happart stelt eisen ter compensatie voor zijn niet-benoeming tot burgemeester. De regering tovert een compromis uit de hoed: er komt een nieuwe Nederlandstalige burgemeester, en de Franstalige Voerenaars krijgen antennes, steunpunten van het Waalse Gewest en de Franse Gemeenschap.

Lannoo