Liever een langere wandeling in Sterrebeek? Dat kan je deze bewegwijzerde wandeling volgen.

Deze kortere wandeling start in hartje Sterrebeek, aan de Sint-Pancratiuskerk. Deze kerk werd gebouwd in laat classicistische stijl in 1829, maar behield wel de kalkzandstenen toren van de vroegere Romaanse kerk. Sinds 2001 is de kerk een beschermd monument. Als je kan, loop dan even binnen. Want daar kan je het schilderij ‘De dood van de Heilige Maagd’ van Nicolas Poussin uit 1623 bewonderen, ooit gemaakt voor de kapel van de Notre-Dame van Parijs.

Even verderop zie je een bronzen soldaat die de wacht houdt, het geweer in de hand, staand voor een witte natuurstenen muur. Dit oorlogsmonument uit 1924 herinnert aan de Sterrebeekse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. In 1946 kregen ook de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog herdenkingsplaten op het monument.

Op deze plek zie je ook het torengebouw van kasteel Beaulieu (dat in Machelen aan de Woluwe staat) en de dreef die naar het kasteel Ter Meeren leidde.

Eens uit de dorpskern kom je in een prachtig open landschap terecht, met onder meer de Weg van Gorzen. Hier lag ooit de renbaan van Sterrebeek, nu een ecologische golfsite. Beklim zeker de uitkijktoren langs de Weg van Gorzen. Hier heb je een prachtig zicht op de akkergebieden afgewisseld met houtkanten, waar akkervogels zoals de geelgors zich thuis voelen. Hoor je een tu-tu-tu-tuuu of de vijfde symfonie van Beethoven? Dan is de geelgors vlakbij. De voetgangerstunnel onder het golfterrein, de vroegere startpiste van de renbaan, werd aangepast tot een overwinteringsplaats voor vleermuizen. Tussen de bakstenen hangen de grootoorvleermuis en de baardvleermuis gezellig een hele winter te dutten, ze storen zich helemaal niet aan de vele wandelaars.

Je ontdekt ook de nog onverharde prachtige holle weg doorheen de Frans Peetersstraat. Als deze kon spreken, zou ze verhalen vertellen over hoe mensen te voet of te paard de holle wegen gebruikten op hun route. Vele holle wegen staan al op Ferrariskaarten uit de 18de eeuw ingetekend. Door het microklimaat met weinig wind, veel schaduw en vocht kom je in een holle weg veel verschillende planten en dieren tegen die hier voedsel en beschutting vinden. Invallend zonlicht zorgt intern voor nog kleinere klimaatverschillen.

Terug in de bewoonde wereld herinnert de Tramlaan aan de tram die Sterrebeek doorkruiste. De tramlijn werd in 1891 ingehuldigd en liep van Brussel naar Sterrebeek. De bedding wordt nu gebruikt als fietssnelweg F203. Midden in deze woonkern tref je het Zeen, een prachtige groene long van 15 hectare vol bloemenweides, bos en zelfs een boomgaard. Je kan er wandelen, spelen of gewoon even uitrusten. Vanop het 300 m lange vlonderpad kan je de brede winterbedding van de Kleine Maalbeek bewonderen. Bij hoge waterstand mag de beek uit haar oevers treden. Hierdoor heeft de beek een groot waterbufferend vermogen en kan de moerasvegetatie van het Zeenbos uitbreiden. Het bruist hier van het leven, zowel in het water als in de bomen. Neem dus zeker de tijd om rustig rond te kijken en te luisteren. De ideale plek om even op adem te komen tijdens je wandeling.

Volg de Akkervogelwandeling bordjes in wijzerzin.