Klok van Geichlingen

De klok van Geichlingen verteld haar verhaal

Mijn verhaal

In 1922 begon ik mijn dienst in de Katholieke Kerk St. Laurentius in Geichlingen. Op de foto’s is de kerk met de oude toren te zien, die helaas in de oorlog verwoest werd. Ik ben van staal gegoten en weeg 1500 kg.

Meer dan veertig jaar riep ik gelovigen op tot aanbidding.

In oktober 1965 werd ik vervangen door 3 nieuwe bronzen klokken, die ik kortstondig graag voorgesteld heb. Mijn opvolgers zijn gewijd aan Maria, de Moeder van God, evenals aan Laurentius en Valentijn, de twee kerkbeschermheren.

De nieuwe klokken zijn afkomstig van klokkengieterij Marck und Sohn Brockscheid en zijn afgestemd op a-c-d.

Mijn verdere reis bracht mij naar Brockscheid, waar ik waarschijnlijk omgesmolten zou worden. Maar het lot wilde het anders. Het bedrijf Marck schonk mij aan de jeugdherberg in Daun. Ik kreeg een plek naast de ingang op 29 augustus 1967, waar ik jarenlang werd bewonderd.

In het voorjaar van 2019 ontdekte mevrouw Christine Gliedner, geboren Hamper, mij tijdens een bezoek aan Daun. Johann Hamper heeft het door middel van een donatie aan de jeugdherberg van Daun voor mij mogelijk gemaakt om terug te keren naar Geichlingen en er mijn 100ste verjaardag te vieren.

Erwin Kaufmann, Manfred Thiel en Arnold Theis maakten de sokkel en ik mocht op 19 mei 2022 mijn ereplaats innemen.

Vertaald uit het Duits

Bron: paneel aan de klok

Eddy&Rita