Marlenheim

Marlenheim ligt aan de noordelijke ingang van de wijnroute door de Elzas. Recente opgravingen hebben overblijfselen blootgelegd die dateren van 5000 voor Christus tot de Romeinse tijd. De plaats wordt voor het eerst genoemd in de Historia Francorum van Grégoire de Tours. Hoewel er geen materiële overblijfselen uit deze periode zijn, wordt in deze tekst voor het eerst melding gemaakt van de wijnbouw in de Elzas. De Karolingers verbleven hier ook en volgens de legende onderging Richarde, beschermheilige van de parochiekerk, een vuurproef om haar onschuld te bewijzen tegenover beschuldigingen van overspel door haar man, keizer Karel de Dikke.
De oude stad ziet eruit als een oud Romeins kamp uit de eerste eeuwen na Christus. Het wegennet met visgraten geeft een zekere stedelijke samenhang aan wat lange tijd gewoon een groot dorp was. Het Kronthal is beroemd omdat het de kathedraal van zandsteen voorziet.
Marlenheim heeft een rijk architecturaal erfgoed uit deze turbulente tijden behouden, met renaissance huizen met torentjes, rijke burgerhuizen, welvarende boerderijen, een 18e-eeuws stadhuis en kasteel (de voormalige zetel van het baljuwschap), een kapel en een kruisweg. Het is ook de moeite waard om de reputatie van de gemeente als wijnbouwer te vermelden. Daarom werd ze in 1953 gekozen als toegangspoort tot de wijnroute van de Elzas, ingehuldigd door Pierre Pflimlin, de toenmalige minister van Financiën en persoonlijke vriend van oud-burgemeester Rodolphe Klein.

Office de tourisme Intercommunal Mossig et Vignoble