Kathedraal van Braga

De kathedraal Sé de Braga, de oudste aartsdiocese van Portugal werd gebouwd in de 12e eeuw in opdracht van D. Henrique en zijn vrouw D. Teresa, wier tombes in de kloostergang liggen, en rivaliseerde met de kathedraal van Santiago de Compostela.

De kathedraal laat artistieke kenmerken zien van de verschillende eeuwen die deze doorstaan heeft. Van de oorspronkelijke romaanse stijl zijn alleen nog de poort Porta do Sol, de plattegrond met priesterkoor, de hoofdpoort en de absidiool van de kloostergang van Santo Amaro over. De architecten waren de prelaten van het klooster Cluny (Frankrijk), São Giraldo en Maurício Brudino. In de 15e eeuw was het de gotiek, die werd opgelegd in de vorm van de bouw van een voorportaal aan de tempel.

Binnen vinden we de tombe in gotisch-vlaamse stijl van de zoon van de koning D. João I, Infante D. Afonso. Tijdens het koningschap van D. Manuel, in de volgende eeuw, kwamen er nieuwe decoratieve elementen in het interieur, zoals de doopvont, en buiten de hoofdkapel, een nis met het standbeeld van Nossa Senhora do Leite toegeschreven aan Nicolau Chanterenne, met het wapen van de stad.

De barokstijl heeft ook zijn kenmerken achtergelaten, vooral in de decoratie van de altaren, de vergulde houtsnijwerken, het grandioze orgel van de hoofdkapel en in twee curieuze klokkentorens, die de buitengevel verfraaien.

Men gelooft dat de kathedraal van Braga gebouwd is op de fundamenten van een oude Romeinse markt of tempel gewijd aan Isis, want op een van de buitenmuren staat een votiefsteen met die vermelding.

Willem Vandenameele