Sint-Martinuskerk (Wezemaal)

Als je weet dat bij de bouw van de imposante, het dorp slechts een 500-tal zielen telde, vraag je je af wie zo'n bouwwerk kon bekostigen. De verklaring is eenvoudig. In de 15de eeuw was Wezemaal een internationaal bekend bedevaartsoord van Sint-Job. Sint-Job werd vereerd voor huidaandoeningen en het is in die periode dat onze gewesten geteisterd worden door syfillis.

Net als bij de Sint-Jan-de-Doperkerk in Werchter, zien we hier ook dat de ijzerzandsteen vooral gebruikt werd in het koor uit de 13de eeuw. De toren die enkele eeuwen later, rond 1475, werd opgetrokken, bestaat nagenoeg volledig uit witte zandsteen. Niemand minder dan Matheus de Layens, bouwmeestr van het Leuvens stadhuis, was bij de bouw betrokken.

De kerk werd in 1965 door de bekende kanunnik R.M. Lemaire gerestaureerd. Hiervoor werd opnieuw een groeve geopend op de Wijngaardberg. Dit was een van de laatste pogingen om ter plekke ijzerzandsteen te ontginnen. Er werden moderne middelen ingezet en Lemaire hanteerde zelf al eens de drilboor.

Jan Rymenams