Keerbergen staat bekend om zijn villawijken en het bekende meer, maar wie deze fietslus volgt, ontdekt ook verrassend veel natuur en erfgoed. Onderweg fiets je langs de Dijle, een oude antitankgracht, een eeuwenoude windmolen, heidegebieden en enkele van de rustigste wegen van de regio.

We vertrekken aan knooppunt 64, ter hoogte van de Vlieghavenlaan. Die straatnaam herinnert aan het voormalige vliegveld dat ooit op de plaats lag van het huidige Meer van Keerbergen. Het meer duikt pas aan het einde van de lus echt op, maar de geschiedenis ervan fietst vanaf de start al mee.

Via 69 rijden we door de residentiële wijken die zo typisch zijn voor Keerbergen: statige woningen, brede lanen en veel groen. Onderweg passeren we ook het Piervensbos, een speelbos waar kinderen naar hartenlust mogen ravotten. Tussen 69 en 68 ligt met Brasserie Gusting meteen een eerste mogelijke horecastop.

Daarna volgen we 90 en komen we in de Tramlei terecht. In Grootlo fiets je hier over de vroegere trambedding van de lijn Werchter-Putte-Lier. Vandaag is het een rustige, autovrije fiets- en wandelweg langs een beek vol leven. Tussen het groen groeien waterplanten en in het water leven onder meer larven van waterjuffers, poelslakken en stekelbaarsjes.

Via 84 kan je even van de route afwijken naar fiets- en wandelcafé ’t Steenputteke. Onderweg kom je ook langs de asperge- en aardbeienautomaat van ’t Soet Anneke. Daarna gaat het verder richting 92, langs de Kapel van de Warande. Het neogotische kapelletje uit 1885, ook bekend als het Schrieks Kapelleke, ligt op de hoek van de Koningsbaan en de Warandestraat.

Aan knooppunt 19 wacht de Beerzelberg. Met 51,6 meter is dit het hoogste natuurlijke punt van de provincie Antwerpen. Er zijn picknickbanken, een speeltuin en parking voor wie de lus liever hier start. In augustus en september kleurt de struikheide er paars.

Via 2, 3 en 4 fietsen we verder richting 63. We passeren ook natuurgebied Hoge Beenmortel. Het natuurgebied Hoge Beemortel is een oud hakhoutbos in een beekvallei, waar drie beken samenkomen: de Wolzakkenleibeek en de Kleine Beek monden er uit in de Valkenlaerebeek. De naam ‘Hoge Beemortel’ verwijst naar de combinatie van opgehoogde beemden (‘Hoge Bee-’) in een drassig moerasgebied (‘-mortel’).We fietsen verder riching knooppunt 24. In de Dijlestraat houden we even halt bij de begraafplaats van Keerbergen, waar een bijzonder herdenkingsmonument voor de Eerste Wereldoorlog staat: een stuk loopgraaf met glazen klaprozen en keramische korenbloemen.

Tussen 24 en 82 passeren we natuurgebied Broekelei, een fossiele riviermeander die zo’n 10.000 jaar geleden ontstond. Daarna fietsen we richting 22, waar de Dijlehoeve bij Evelyn ligt. “Er passeren hier heel veel fietsers”, vertelt Evelyn. “Sinds de fietsbrug vlakbij Keerbergen met Haacht verbindt, is dat echt een ongelooflijk succes.” Die Witte Goudsbrug verwijst naar asperges en witloof, twee streekproducten van Haacht en Keerbergen.

Van 22 naar 83 rijden we verder langs de Dijle en de Pater Damiaandijk. Wie even achterom kijkt, ziet onderweg ook een tekening van Dzia. Daarna komen we bij de Oude Hansbrug en de antitankgracht, waar natuur en oorlogsgeschiedenis samenkomen.

Via 23 keren we via de Fazantendreef terug naar 64. In de laatste kilometers krijgen we opnieuw de groene villawijken van Keerbergen te zien. Bij The Lake, aan de Mereldreef, vangen we nog een glimp op van het Meer van Keerbergen. “Als je hier woont aan het meer, is het pure rust”, zegt de uitbater. Een passend einde van een lus die veel meer toont dan alleen het bekende meer.