Deze recretatieve wandelroute brengt je langs tot de verbeeldingsprekende namen zoals de Wolfsberg en de Bois des Gipsies waar onder de grond in het bos tovenaressen leefden. Die zouden de dorpeling helpen met huishoudelijke taken. Die vele bossen liggen hier niet toevallig. Daar zit de ondergrond voor iets tussen. En die bestaat hoofdzakelijk uit Brusseliaan zanden die zeer waterdoorlatend zijn. Enkel met een behoorlijke laag leem die er boven ligt zijn deze zanden vruchtbaar en geschikt voor akkerbouw. Maar op de steile hellingen waar de leemlaag verdwenen is, zit je op het onvruchtbare Brusseliaanzand. En dus best geschikt als bos, en niet zo geschikt voor akkerbouw. Tijdens deze wandeling krijg je een heerlijke variate van open akkerbouwlandschappen te zien, afgewisseld met bossen, maar ook met de allivuale gronden van de Dijle.

Er is maar één minpuntje op deze wandeling: zeer weinig horeca. Au Val Fleur is gelukkig een uitzondering op die regel.