Brusselpoort

Ten tijde van Margareta van Oostenrijk was de Mechelse binnenstad omzoomd door een stadsomwalling, die werd opgetrokken rond 1300. “Waar de vesten nu lopen, was een muur met 12 stadspoorten. Margareta ging soms met paard en kar door de poort richting Brussel, waar ze ook een paleis had.” Hoewel deze poort vandaag Brusselpoort heet, was het toch een andere die Margareta gebruikte. “Toen heette deze de Overstepoort en was de Brusselpoort aan wat vandaag de Oude Brusselsepoortstraat is.”

Midden 19de eeuw werden alle stadspoorten afgebroken omdat ze geen militaire functie meer hadden. Alleen deze bleef. En dat hebben we aan Leopold I te danken. “Toen hij onderweg naar de inhuldiging van het standbeeld van Margareta door deze poort reed, maakte hij de opmerking dat het toch zonde zou zijn moest deze ooit verdwijnen. Dus bleef ze.”

Achter de ramen bovenin de poort zie je de opslagplaats van Figurentheater De Maan. Beneden valt het valhek op. “Dat ging elke avond naar beneden wanneer het donker werd. Door deze poort dokkerde ook het paard van de eerste postverbinding op het Europese vasteland. Die was in 1490 opgestart tussen Mechelen en Innsbruck. Margareta van Oostenrijk maakte er gebruik van om te communiceren met haar vader Maximiliaan van Oostenrijk, die in Innsbruck woonde. Elke brief deed er ongeveer een week over.”

Margareta is als landvoogdes heel belangrijk geweest voor de Nederlanden. Een van haar belangrijkste verwezenlijkingen was de Damesvrede. “In 1429 slaagde ze erin om een vredesverdrag te sluiten tussen Frans I, de koning van Frankrijk, en Keizer Karel, haar neef, de keizer van het Rooms-Duitse Rijk. Die twee voerden constant oorlog, maar Margareta ging praten met de moeder van Frans I en slaagde er zo in om een vrede te sluiten die liefst 7 jaar standhield, dus zelfs tot 6 jaar na haar dood.”

GVA - Gazet van Antwerpen