Basiliek van Vézelay

Vézelay Abdij (Frans: Abbaye Sainte-Marie-Madeleine de Vézelay) was een Benedictijnse en Cluniac abdij in Vézelay in het departement Yonne in het noorden van Bourgondië, Frankrijk. De Benedictijnse abdijkerk, nu de Basiliek van Sainte-Marie-Madeleine (Sint Maria Magdalena), met zijn ingewikkelde programma van beelden in gebeeldhouwde kapitelen en portalen, is een van de belangrijkste meesterwerken van de Bourgondische romaanse kunst en architectuur. geplunderd door de Hugenoten in 1569, heeft het gebouw verwaarlozing ondergaan in de 17e en 18e eeuw en verdere schade opgelopen tijdens de periode van de Franse Revolutie.

De kerk en heuvel bij Vézelay werden in 1979 toegevoegd aan de UNESCO-lijst van Werelderfgoederen.

De Benedictijnse abdij van Vézelay werd opgericht, zoals vele abdijen, op land dat een laat-Romeinse villa was van Vercellus (Vercelle wordt Vézelay). De villa was in handen gekomen van de Karolingers en was overgedragen aan een Karolingische graaf, Girart, van Roussillon. De twee kloosters die hij daar oprichtte werden geplunderd en verspreid door Moorse plunderpartijen in de 8e eeuw, en een klooster op de heuveltop werd verbrand door Noordse plunderaars. In de 9e eeuw werd de abdij opnieuw opgericht onder leiding van Badilo, die een medewerker werd van de gereformeerde Benedictijnse orde van Cluny. Vézelay lag ook aan het begin van een van de vier belangrijke routes door Frankrijk voor pelgrims die naar Santiago de Compostela in Galicië, in de noordwestelijke hoek van Spanje, gingen.

Camino