Branderpad

In 1312 werd in Zegveld een kerk gesticht op de ontginningsas (Hoofdweg) die dwars door het gebied tussen de Grecht en de Rietveldse Kade was aangelegd. Loodrecht hierop werd een vrije opstrekkende verkaveling uitgezet met de Broeker- en de Haak- wetering als afsluiting in het noordwesten.
De verkaveling van Zegvelderbroek is vanuit de (Oude) Meije ontgonnen en bestaat uit twee delen: Hoogenbroek met de door- lopende verkaveling tussen de Hazekade en de Middenweg en Lagebroek met de bijzondere waaiervormige verkaveling. Gezien de geheel tot de Haakwetering doorlopende kavelsloten moet men begonnen zijn vanuit de Oude Meije. Hier, in de noordoostelijk rand van het gebied, lag de vroeg 12de-eeuwse nederzetting Mi of Miland, waarvan het kerkje, gewijd aan St. Maarten, een eeuw later al verdwenen was. De boerderijen, die aanvankelijk langs de (Oude) Meije stonden, zijn al in een vroeg stadium ver het veen in verplaatst.
In tegenstelling tot in de Ronde Venen is hier geen nieuwe ontginningsas aangelegd, maar zijn slechts enkele insteekwegen aangelegd vanaf de Haakwetering, zoals het Branderpad. Lagebroek was een echte vaarpolder, waarbij de Slimmenwetering als belang- rijkste ontsluitingsroute fungeerde. De weg die thans de boerderijen onderling verbindt is pas in 1958 tijdens de ingrijpende ruilverkaveling aangelegd.

routeburo