Mooier kun je deze wandeling niet omschrijven: lange dreven die aan weerskanten allerlei geheime plekjes laten vermoeden. Het landschap is als een feesttafel zoals Breugel ze zo sappig kon schilderen: rijk, vol afwisseling. Het ene ogenblik is het slalommen geblazen tussen de vliedennen. Even later wandel je te midden de vijvers, plassen en kuilen. Maar ook de glorie van de directiewoningen uit de tijd toen Umicore nog Vieille Montagne heette, is nog perfect voelbaar.