Sint-Nicolaaskerk

De Sint-Nicolaaskerk is de jongste en kleinste van de drie hoofdkerken in de Duitse stad Lüneburg. De aan de heilige Nicolaas gewijde kerk is een drieschepige basiliek in de stijl van de baksteengotiek. Sinds de invoering van de reformatie in 1530 in Lüneburg is het een protestants godshuis. De kerk is gelegen aan de EuRoB, de Europese route van de baksteengotiek. Het gebouw behoort tot de zogenaamde Offene Kirchen en is buiten de erediensten en bijzonderheden gelaten doorgaans zeven dagen per week geopend voor bezoekers.
De voorganger van de huidige Nicolaaskerk was een in 1409 gebouwde kapel. Het betrof, als alternatief voor de klooster- en bisschopskerken, het eerste sacrale bouwwerk van Lüneburg dat op initiatief van de stad werd opgericht. De stadsraad besloot al in 1420 om de burgerlijke kapel te vergroten tot een kerk. Deze verbouwing werd in 1440 voltooid. Pas 20 jaar later begon men met de bouw van de toren, maar wegens geldgebrek stokte de bouw. In het jaar 1587 kreeg de gedrongen toren een spits, die echter in 1831 wegens bouwvalligheid moest worden afgebroken. Ook het kerkschip verkeerde tegen die tijd niet meer in goede staat. Daarom werd er in 1843 een vereniging opgericht om de kerk te redden. Dankzij deze reddingactie kon de restauratie van het kerkschip vanaf 1869 en de bouw van een in 1896 voltooide neogotische toren worden verwezenlijkt.

Wikipedia