Piazza della Sala - Pistoia - Toscane

Het Piazza della sala ontleent zijn naam aan de rol die het speelde in de tijd van de Longobarden, toen hier de curtis domini regis, of het paleis van de Gastaldo, stond.

In latere tijden werd het de dagelijkse levensmiddelenmarkt. Aan alle zijden van het plein en in de aangrenzende straten ontwikkelden kleine winkeltjes met houten deuren, stenen banken en sterk vooruitstekende daken ondersteund door houten kraagstenen. De organisatie van de levensmiddelenmarkt was in handen van de Opera di San Jacopo, die exploitatievergunningen verleende en de kadasters van de handelaren legaliseerde, en zelfs de plaats en de opstelling van de kramen controleerde, die elk jaar in april door loting werden toegewezen.

In 1451 verbood de Opera het slachten van beesten in de open lucht en gelastte de bouw van een put in de omgeving. Het decreet bepaalde dat de put aan de buitenkant zo moest worden geconfigureerd dat het oppompen van water werd vergemakkelijkt: daarom werd de borstwering vervangen door een ronde marmeren borstwering die werd geflankeerd door twee Ionische zuilen met daarboven een architraaf ter ondersteuning van een katrol. De architraaf, verdeeld in drie banden van wit en groen marmer, was versierd met wapenschilden, inscripties en kroonlijsten.

De loggia "con il lastrone dove si vende il pescio", die nu verdwenen is, was gereserveerd voor de verkoop van vis en gaf zijn naam aan de huidige Via del Lastrone. In 1452 werd de Piazza della Sala geplaveid.

In 1529 werd boven de bovendorpel van de put een zandstenen leeuw geplaatst die zijn linkerpoot boven het geblokte wapenschild van de stad hield, om via de Florentijnse Marzocco de definitieve heerschappij van Florence over Pistoia te gedenken. Vanaf dat moment kreeg de put de naam Pozzo del Leoncino.

In 1564 werden de huizen en winkels van de Opera di San Iacopo afgebroken om aan de zuidkant een nieuw paleis te bouwen. De resterende ruimte was gereserveerd voor groenteverkopers. In 1891 werden vaste overdekte kramen gebouwd zonder de moeite te nemen de markt van sanitaire voorzieningen te voorzien. Tussen 1936 en 1938 werden de vaste kramen vervangen door gemetselde tribunes met rollers, die tijdens de oorlog door bombardementen werden beschadigd, evenals de waterput.

In 1954, tijdens de restauratie van de Pozzo del Leoncino, werd in het midden van het plein een betonnen structuur opgetrokken die als overdekte markt moest dienen, hetgeen veel stof deed opwaaien. In 1989 werd de kooi afgebroken en werd de Pozzo del Leoncino teruggeplaatst in het midden van het plein, opnieuw gebruikt voor de verkoop van groenten.

Willem Vandenameele