Burg Ziesar

De burcht Ziesar is een van de weinige behouden bisschopsresidenties in Brandenburg. De laaggelegen burcht ligt aan de zuidelijke rand van het stadje Ziesar, aan de oostelijke oever van de Kobser Bach. De burcht Ziesar was de residentie van de prins-bisschop van het aartsbisdom Brandenburg en bisschop van het bisdom Brandenburg.

Ziesar werd voor het eerst genoemd in de oprichtingsakte van het bisdom Brandenburg in het jaar 948 als civitas ezeri. De keizer droeg de onlangs opgerichte bisschop de plaatsen Pritzerbe en Ziesar over, samen met de omliggende gronden. Aangezien er in 983 een opstand van de Slaven plaatsvond, waarbij Brandenburg evenals de omliggende gebieden en daarmee ook Ziesar in de handen van heidense Slaven viel, woonden de bisschoppen vanaf dat moment weliswaar formeel in voortdurende bezetting, maar in ballingschap in Magdeburg als titularisbisschoppen en hadden zij geen heerschappij over hun gebieden in het oosten. Deze toestand duurde bijna 200 jaar, totdat Albrecht de Beer in 1157 Brandenburg terug kon veroveren. De burcht in Ziesar werd een nevenresidentie van de bisschoppen van Brandenburg. Vanaf 1213 liet bisschop Balduin de moerassenburcht in het moerassige gebied ten zuiden van de stad in baksteen herbouwen. In deze tijd waren Brandenburg aan de Havel, de burcht Pritzerbe en Ziesar afwisselende residenties van de prins-bisschoppen. De plaats Ziesar en enkele andere plaatsen maakten geen deel uit van de Mark Brandenburg, maar behoorden als bisschoppelijk territorium tot het aartsbisdom Brandenburg.

Wikipedia