Tuin van Kolymbethra - Agrigento

In Agrigento is de Kolymbethra (Grieks voor zwembad) een schaduwrijk hoekje van het paradijs waar eeuwenoude olijfbomen rijkelijk gedijen en waar citrusvruchten de Vallei van de Tempels overspoelen met hun geuren. Oorspronkelijk was dit een oude steengroeve. In de oudheid werd deze groeve omgevormd tot een kunstmatige tuin en een irrigatiesysteem, waarbij het beschikbare water werd benut voor landbouwdoeleinden.

Op de hoek van het beloofde land en de tuin bij uitstek waar de natuur samenvloeit met de geschiedenis, is deze kleine vallei een belangrijk deel van Akragas, de stad gesticht door de Grieken in de 6e eeuw voor Christus. Diodorus Siculus vertelt dat tiran Theron in 480 voor Christus de de stad een netwerk van tunnels liet ontwerpen om water te leveren. Deze eindigde aan de voet van de stad in een groot bassin genaamd Kolymbethra. Het werd al snel aangepast als viskwekerij en bezocht door zwanen en vogels, maar bovenal in staat om het dorre Siciliaanse land transformeren in een bloeiende tuin met mediterrane planten. In de tuin heerst een speciaal microklimaat.

De Kolymbethra-tuinen zijn terrasvormig aangelegd, wat betekent dat ze zijn verdeeld in niveaus of terrassen. Op elk terras werden gewassen verbouwd. Het irrigatiewater stroomde van het ene terras naar het andere via een reeks kanalen en sluizen.

In latere eeuwen ging deze ware 'plaats van verrukking' over naar de kerk, die er citrusvruchten introduceerde, terwijl de bloeiperiode aanbrak aan het begin van de 19e en 20e eeuw, toen het een van de belangrijkste bestemmingen van de Grand Tour werd.

In de laatste decennia van de 20e eeuw raakte de Kolymbethra, door het verdwijnen van de oude boeren, in verwaarlozing tot de tussenkomst van de FAI, die het in zijn oude glorie herstelde. Nu is de tuin de waardige aanvulling op de emoties van het nabijgelegen Archeologisch Park, een totaal genot voor de vijf zintuigen: van de geur van de sinaasappelbloesems tot de smaak van de amandelen, van het zilver van de olijfbomen tot de vochtigheid van de aarde, tot het lichte achtergrondgeluid van het constant stromende water.

Mis niet de nieuwe routes om de hypogea (ondergrondse tunnels) te bezoeken, die zeer interessant zijn vanuit archeologisch, speleologisch en naturalistisch oogpunt.

Willem Vandenameele