De kerk Onze-Lieve-Vrouw van Gelbressée

Omringd door de muren van de begraafplaats, torent dit bouwwerk uit boven het dorp vanaf zijn begroeide promontorium. Het valt op door de achthoekige spitse toren van zijn stevige romaanse toren, vergezeld van een klassieke portiek daterend uit 1770. Deze toren geeft toegang tot drie korte beuken die onder een zelfde dak zijn verenigd, gevolgd door een koor van drie rechte traveeën die eindigt in een apsis met hellende wanden.
Het koor is in de 14e eeuw herbouwd met kleiblocken van zandsteen en kalksteen, net als de beuken, deze keer in de 16e eeuw. De vensters van de apsis, die afgesloten zijn, zijn trouwens ouder dan die van de rechte traveeën, vermoedelijk gewijzigd in de 16e eeuw. Andere transformaties zijn nog zichtbaar, zoals het spoor op niveau van de zijbeuken van de in 1721 verwijderde frontons, zoals de zichtbare ankern aan de noordzijde aangeven. De laatste inrichting, de sacristie, gelegen aan de zuidkant, dateert uit de omgeving van 1800.
De begane grond van de toren is in de 16e eeuw doorboord met een portaal in een diep geprofileerde rondboog, versierd met enkele gesculpteerde elementen. De grote arcades van de beuk, die rusten op kolommen met vierkante basis en achthoekige kapitelen, dateren uit dezelfde periode. Het interieur wordt verder verfraaid door een stucplafond in Régence-stijl (midden 18e eeuw) in het koor, een klassiek hoofdaltaar, zijaltaren in Louis XIV-stijl en verschillende grafzerken.
Geclassificeerd als monument op 1 februari 1937 en als site (kerk en omliggende gronden) op 4 oktober 1974.

Wizpr.guide