Großglockner

Dat de Großglockner zo hoog is (3.798m) is geen toeval.

De grote hoogte van de Großglockner hangt samen met zowel de opbouw van de Alpen als met de bijzondere hardheid van het gesteente waaruit de top bestaat. Tijdens de Alpiene bergvorming botsten de Afrikaanse en Euraziatische plaat, waardoor diepe gesteentepakketten werden opgestuwd en uiteindelijk in het Tauernfenster aan het oppervlak kwamen. In het midden van dat Tauernfenster zijn gesteenten ontsloten die ooit meer dan tien kilometer diep lagen en daar onder hoge druk en temperatuur omgevormd zijn tot harde kristallijne schisten. De Großglockner zelf is opgebouwd uit magmatisch en sedimentair materiaal dat metamorf werd, met bovenaan zeer slijtvast groenachtig prasinit, ingebed in chlorietschiefer. Omdat dit gesteente veel minder snel verweert dan de omringende lagen, blijft het als een robuuste piramide overeind terwijl zachtere gesteenten sneller worden weg geërodeerd. Tectonische opheffing en isostatische opduiking tillen het massief bovendien nog altijd langzaam omhoog, terwijl erosie door ijs, water en vorst de vorm van de berg verscherpt maar de harde kern laat staan. Zo verklaart de combinatie van diepe tektonische opheffing, exhumatie in het Tauernfenster en de uitzonderlijke weerstand van het toproofgesteente waarom juist hier de hoogste top van Oostenrijk is ontstaan.

Pascal Brackman