St. Pölten Centraal Station

Het St. Pöltner centraal station of station St. Pölten is een doorgaand station en spoorwegknooppunt in het Neder-Oostenrijkse St. Pölten. Het ligt aan de in 1858 geopende Westbaan en is het vertrekpunt van talrijke spoorlijnen. Na de bouwbesluit voor de "Keizerin-Elisabeth-Westbaan" in 1851 werd op 9 september 1856 de eerste spade in de grond gestoken voor het centraal station St. Pölten. De bouw van het station betekende voor de stad een aanzienlijke verandering van het stadsbeeld. Eerst moest de Kremsertor plaatsmaken voor het station, daarna volgde snel de afbraak van de gehele stadsmuur. Ter vervanging werd de huidige promenade aangelegd. Al twee jaar later konden de eerste treinen de nieuwe halte gebruiken. In 1877 werd de spoorlijn Leobersdorf – Kaumberg – St. Pölten in gebruik genomen, acht jaar later de lijnen naar Krems en Tulln. Nadat er extra spoorlijnen waren aangesloten, werd het bestaande gebouw te klein; vanaf 1887 werd in een bouwperiode van twee jaar het huidige ontvangstgebouw met doorgang naar de Kremser Landstraße gebouwd. Vanaf 1898 was het station ook het vertrekpunt van de latere Mariazellerbahn, die echter pas in 1907 tot aan Mariazell werd verlengd en enkele jaren later werd geëlektrificeerd. In 1911 volgde de tram St. Pölten. Het station is in de loop der tijd meerdere keren verbouwd. Naast de uitgebreide verbouwingen tot 1889 werd na de bomaanvallen in april 1945 slechts tijdelijk gerenoveerd. Pas in de jaren 1965 tot 1969 werd het westelijke deel van het station vernieuwd en werden de historische hoektoren vervangen door functionele gebouwen die tot op de dag van vandaag bestaan.

Wikipedia