Windolf Walk in Nitmiluk National Park

De klim naar het eerste uitzichtpunt valt al dik tegen: via een oneindige reeks trappen bereiken we uiteindelijk Baruwei Lookout. Amper 9u00 ’s ochtends en wa baden al in het zweet. Het uitzichtpunt is het echter dubbel en dik waard. We hebben een prachtig zicht op de Katherine River en de canyon die deze uitgesleten heeft. We zien reeds een boot varen op het water, maar daarbuiten oogt het rustig en verlaten. Ook onze oren kunnen, net als in Litchfield National Park, genieten van absolute rust.

De weg naar het volgende uitkijkpunt verloopt via een typisch moessonlandschap vol droge en deels afgebrande eucalyptusbomen. Wat een mooie bomen: met hun zwarte stam, witte takken en groene kruin steken ze prachtig af tegen de helderblauwe hemel. Het landschap waardoor we wandelen blijft echt boeien en dit is echt een mooi deel van de wandeling. Na een dikke vijf kilometer stappen bereiken we Pat’s Lookout. Ook hier opnieuw een mooi zicht op Katherine Gorge, ditmaal in een bocht van de rivier. We nemen hoog en droog even een korte adempauze en eten onze lunch. Het is hier heerlijk rustig en we genieten ook hier van de stilte en de indrukwekkende natuur om ons heen.

Het pad naar het laatste uitzichtpunt Jeddas Rock ligt nog geen kilometer verder, maar het pad wordt wel ruiger en minder aangenaam om te bewandelen. Het pad is erg oneffen en minder duidelijk. Velen haken immers af bij Pat’s Lookout en maken daar rechtsomkeer. Omdat wij echter een extra uitzichtpunt en graag een luswandeling willen maken, stappen wij dus verder door. Dat blijkt achteraf een vergissing. Niet alleen is Jeddas Rock een verwaarsloosbaar uitkijktpunt die werkelijk niets nieuws biedt tegenover beide vorige panorama’s. Ook het wandelpad gaat van kwaad naar erger. Een groot deel van de terugweg klauteren en klimmen we over grote rostblokken.

De zon brandt, het is 41° en zie ons hier klimmen. Bovendien is het landschap onveranderlijk: nog steeds mooi, maar niet echt verrassend meer na meer dan tien kilometer. Ondertussen worden we hoe langer later op de dag hoe meer lastig gevallen door hordes vliegen. Gelukkig komen we onderweg twee drankstations tegen met gezuiverd water om onszelf af en toe te verfrissen en vooral voldoende bij te drinken. We zijn dan hoe dan ook beiden erg blij als uiteindelijk de eindmeet in zicht is.

Uiteraard is Windolf Walk een mooie wandeling, maar we zouden aanraden om het te houden bij Burawei Lookout en Pat’s Lookout. Keer nadien gerust terug via dezelfde weg en je kan terugblikken op een prachtig avontuur.