Roeselare Haven

LEGENDE: Rolarius de oudste inwoner van Roeselare heerste over de scheepvaart op de Mandel, hij was onsterfelijk zolang hij in de streek van Roeselare bleef. Zijn echtgenote was Carlotta Vulgo de gemene (tuchteloze, bandeloze) dochter van een reuzenfamilie geboren aan de waterkant. Rolarius x Carlotta Vulgo, hadden een zoon opsinjoorke en reuzenkind Zonnekind. Zij woonden op de Mote in een kasteel aan de oever van de Mandel. Rolarius stilde zijn gruwelijke honger met kindervlees, Driekoningenavond (6 januari) was de enige dag dat hij met zijn familie naar het centrum trok. De bosbewoners trakteerden hen met beken bier, tot dat zij in een diepe slaap vielen.... daarop hadden de woudbewoners gewacht! Met verenigde krachten sleepten ze de slapende reuzen op boomwagens, om hen te dumpen in de Mandel ver van Roeselare. Zij dreven langs de Leie naar De Schelde en stierven in Antwerpen, waar Brabo het gevecht aanging met de aanverwante familie van Reus Druon Antigoon. Het kasteel en een groot deel van het bos op de Mote werd door de plaatselijke bewoners platgebrand, sedertdien verbouwen de Roeselarenaars er de vruchtbare landbouwgrond. De kleine kindertjes van de streek rond de waterkant van Roeselare waren ondertussen weer veilig. Aan de jeugd werd gezegd ga je wandelen met uw lief aan de waterkant nooit verder dan de kousenband, want daar komen bloeddorstige reuzenkinderen van! In de Middeleeuwen groeide de nederzetting uit tot een drukke handelsplaats met een bloeiende lakennijverheid, die in de 16de eeuw vervangen werd door linnenindustrie. Er werden kerken en hallen gebouwd en markten georganiseerd. Tijden van oorlog en verval wisselden af met economische expansie op. Nu is Roeselare niet alleen een levendig cultureel en toeristisch centrum maar ook bedrijvig handels- en industriegebied.

Dirk Acx