Kerkhof Abdij van 't Park

Buiten valt het op dat het kerkgebouw op een hoogte staat met eromheen het kerkhof. Een echt campo sancto waar heel wat Leuvense en andere prominenten een laatste rustplaats kregen. Namen zoals kanunnik Jean Baptist David ( 1866), rector Ladeuze ( 1910), Joris Helleputte ( 1925), monseigneur E. Luytgaerens ( 1946), A. de Vleeschauwer ( 1971), rector Piet De Somer ( 1985), monseigneur A. Dondeyne ( 1985) en Gaston Eyskens ( 1988) refereren naar belangrijke episoden uit de politiek, de cultuur en de geschiedenis van de Katholieke Universiteit van Leuven. In enkele grote consessies rusten generaties kloosterlingen uit het Leuvense: jezuïeten, minderbroeders, dominicanen, assumptionisten, oblaten, jozefieten, arme claren, fransiscanessen van het Heilig Hart, enz. Tot op vandaag behield de begraafplaats haar functie. Dit maakt van het Parkkerkhof een bijzondere funeraire site. De unieke ligging in een vrijwel ongeschonden historisch kader en enkele goed bewaarde oude grafstenen en monumenten maken een bezoek meer dan waard. Naast de kerk bevindt zich de pastorie, een 18de- eeuws gebouw in bak- en zandsteenstijl met typisch verlengde omlijsting van ramen en dorpels. In het Ancien Régime deed het gebouw dienst als spreekhuys of ontvangstruimte voor familieleden en vrienden van de kanunniken, mensen uit de omgeving en vreemdelingen. Van het spreekhuys voert een hellende kasseiweg naar de kerkhofpoort (1723), met stenen vazen bekroond, zoals de toegang van de abtswoning. Bij het verlaten van het kerkhof kijken we nog even om en bewonderen van op afstand de barokke topgevel van de pastorie (1718). Een aantal jaren woonden hier de pastoors van Park-Heverlee. Dit gebouw wordt in gebruik genomen als Parkmuseum door het Centrum voor Religieuze Kunst en Cultuur (het CRKC).

citytripplanner.com