Ninove

Ninove is een stad in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. De stad ligt aan de Dender in de Denderstreek en telt ongeveer 39.000 inwoners, die Ninovieters worden genoemd. De plaatselijke benaming van Ninove luidt Nienof.

Aan de site Doorn Noord werden resten van prehistorische grafheuvels gevonden . Er werden in Ninove ook Romeinse vondsten gedaan en Merovingische graven blootgegraven . In 1137 vestigde de Abdij van Sint-Cornelius en Sint-Cyprianus er zich. In de 11de eeuw ontsond er tussen de twee Denderarmen ook een versterkt mottekasteel. Ninove behoorde toe aan de heren van Ninove-Herlinkhove en was onafhankelijk van Graafschap Vlaanderen tot in 1295 toen het werd verkocht aan graaf Gwijde van Dampierre . Hendrik van Vlaanderen, kleinzoon van Gwijde en heer van Ninove, verhief de plaats in 1339 tot stad en voorzag haar van een eigen schepenbank. De heerlijkheid van Ninove bleef echter aan het huis van Vlaanderen en daarna aan dat van Bourgondië. In 1452 belegerde Filips de Goede de stad, in 1483 Maximiliaan van Oostenrijk. Filips II van Spanje, titulaire graaf van Vlaanderen, verpandde Ninove in 1558 aan de hertog van Brunswijk en daarna aan de familie van Egmont. In 1580 namen de calvinistische geuzen onder leiding van François de La Noue de stad in tijdens de Nederlandse Opstand en namen er Filips van Egmont gevangen. Tijdens de Negenjarige Oorlog werd in 1692 en 1693 een militair kamp van de Grote Alliantie opgeslagen in Ninove met zo'n 60.000 soldaten. Tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog in 1745 sloegen Franse soldaten een kamp op in Doorn-Noord. In de achttiende eeuw loste aartshertog Karel van Lorreinen, landvoogd van de Nederlanden, de pandschuld ten bedrage van 400.000 gulden in; bij zijn dood in 1780 werd de heerlijkheid en haar landerijen geërfd door zijn beide nichten, de abdis van Remiremont en de prinses-douairière van Espinoy. In de 19de eeuw werd Ninove een industriecentrum met onder andere luciferfabrieken.

Wikipedia