Sint-Amanduskerk Erps

De Sint-Amanduskerk van Erps was oorspronkelijk een Romaans kerkgebouw met een centrale vierkante toren.

Dit gebouw sloot aan bij de traditie van de Schelderomaanse stijl van het bisdom Kamerijk, waartoe Erps tot in de 16de eeuw behoorde.

Waarschijnlijk was de kerk eerst toegewijd aan Sint-Jan-Baptist en kreeg eerst later de titel van Sint-Amanduskerk. In 1706 brandde de kerk af nadat de bliksem op de toren gevallen was.

In 1773 werden twee nieuwe zijbeuken gebouwd volgens de plannen van de bekende architect L. B. Dewez. In 1864 kwam er een bijna volledig nieuwe kerk met een hoofdbeuk met vooraan het portaal met de toegang tot de toren, twee zijbeuken met vooraan de doopkapel langs de evangeliekant en een tweedezijkapel langs de epistelkant en met achteraan een bergplaats langs de evangeliekant en een sacristie langs de epistelkant, met het presbyterium tussen de bergplaats en de sacristie en met het koor helemaal vooraan.

Het kerkgebouw is in witte steen opgetrokken met uitzondering van het koor dat in baksteen is.

De Sint-Amanduskerk was een bedevaartcentrum waar vooral de H. Barbara, de H. Marcoen en de H. Cornelius vereerd werden.

Bieveulen