La tour d’enceinte dite « tour Henri VIII »

De Henry VIII toren, ook 'Grosse Tour' of 'Tour des Anglais' genoemd, is het laatste overblijfsel van een citadel die werd gebouwd in de 16e eeuw door de Engelsen, die meester waren over de stad van 1513 tot 1519, om de linkeroever van de Schelde te beschermen. De muren van de tweede stadswal, die voor de gelegenheid werden versterkt, vormden dan de noord- en westflank van een vierkante citadel die 5.000 man moest herbergen. Zes nieuwe artillerietorens, waaronder deze toren, gebouwd langs de zuid- en oostflank, vervolledigden een defensiesysteem dat op het einde van de 17e eeuw door Vauban werd ontmanteld.
Deze vrij goed bewaard gebleven artillerietoren heeft een cirkelvormig grondplan met een diameter van 28 m. Hij is 15 meter hoog en metselwerk dat tot 7 meter dik is, bestaande uit kalksteen met een buitenlaag van zandsteen en een binnenbekleding van baksteen. De toren heeft twee kazematten boven het gelijkvloers, die bereikbaar zijn met intra muros trappen Een grote wachterszaal is ingewerkt in de dikte van de muur en gericht naar het interieur van de citadel. In de muren zijn drie schietopeningen op de twee niveaus terwijl een opening in het gewelfde plafond toelaat om artilleriestukken naar het dakterras te hijsen. De Henry VIII toren is nog geïnspireerd door de middeleeuwse traditie, maar gebouwd in een scharnierperiode van de oorlogsvoering. Het is de laatste artillerietoren die bewaard is gebleven in Wallonie en hij is het voorwerp van een restauratieproject.
Geklasseerd op 13-10-1980
Uitzonderlijk erfgoed van Wallonië

Wizpr.guide