Veerleplein, toegangspoort Gravensteen

Willie Verhegghe, 'Gravensteen, grafsteen'

Versterkte residentie van de graven van Vlaanderen. Eerst in hout, vanaf 1180 monumentale stenen burcht (zie het Latijnse opschrift over graaf Filips, boven de poort). Van begin 13de eeuw werd het hele voorhof (huidige Sint-Veerleplein) grondig heringericht. Alle grote officiële ontvangsten en feesten vonden hier plaats (zoals Orde van het Gulden Vlies, 1445). Ook het grafelijke muntatelier was er ondergebracht en de hogere rechtbank, de Raad van Vlaanderen, zetelde in het Gravensteen. In de Oostenrijkse tijd werd het omgebouwd tot industrieel complex met metaalatelier en katoenspinnerijen. Sinds 2002 naast Gerechtsmuseum ook Wapenmuseum. Symbool van feodale onderdrukking en foltermethoden ten tijde van de inquisitie.

Willie Verhegghe (1947), Vlaams sociaal geëngageerd dichter, combineert parlandostijl met maatschappijkritische blik. Van zijn vroegste werk viel vooral Vlaanderen 1914-1918 Vietnam 1946-1973 op. Herdacht in zijn poëzie kunstbroeders als Raveel en Boon, mentaal gehandicapten en zijn jong gestorven zoon Miguel. Recenseerde voor De Morgen, Poëziekrant en Ons Erfdeel. Sinds 1999 ook romanschrijver. Zijn wielergedichten genieten brede bekendheid: Peyresourde, De Ronde van Vlaanderen, Renners sterven niet. Stadsdichter van Ninove. Plastische vormgeving door de Belgische assemblagekunstenaar Camiel Van Breedam (1936)

Literair Gent