Westerlo

Geel is nog steeds gekend voor zijn Heilige Dymfna verering tegen de geestesziektes. De oorzaak van die verering kent vanzelfsprekend een legendarische achtergrond.

Het was hier in Geel dat de Ierse Koningsdochter Dymfna stierf in de 7de eeuw. Toen de bloodmooie vrouw van de Ierse Koning, die als een bruut gekend stond, stierf ging hij op zoek naar een nieuwe bruid met een gelijkaardige schoonheid. Toen hij zo niemand vond dwong hij zijn dochter om de plaats in te nemen van zijn vrouw. Tot incest gedwongen vluchtte Dymfna naar het vaste land, via Westerlo naar Geel. Maar daar werden ze later ontdekt door handlangers van de koning. De koning zelf kwam naar Geel maar zijn dochter wou niet ingaan op zijn avances waarop ze door haar eigen vader onthoofd werd. Men veronderstelde dat zo een daad slechts kon gebeuren door geesteszieke personen, en vandaar dat Dymfan de patrones van de geesteszieken werd.

Op de plaats waar ze onthoofd werd werd de Sint-Martinuskapel gezet, die nu de Heilige Dymfnakerk is. De kleine kerk werd spoedig overrompeld na een aantal mirakuleuze genezingen. De inwoners van Geel boden dikwijls onderdak aan voor de pelgrims en dit zou de oorzaak zijn van de nog streeds bestaand thuisverpleging van zwakzininge. Een activieite die uniek is in Europa.

Dromos