Stadhuis Damme

Het stadhuis dat werd opgetrokken tussen 1464 en 1468 in Brabantse gotiek en de omliggende patriciërswoningen illustreren het belang van Damme in de middeleeuwen en in latere periodes. Het stadhuis is een mooi voorbeeld van burgerlijke bouwstijl met kenmerken van een versterkte burcht. In de loop van de eeuwen werd aan het gebouw nauwelijks iets gewijzigd, met uitzondering van het torentje dat in 1642 herbouwd werd. In plaats van een haan geeft een sierlijke windhond die we ook terugvinden in het wapenschild van Damme de windrichting aan. Het torentje herbergt twee van de oudste klokken van Vlaanderen, meer bepaald de Klok der Neringen uit 1392 en de Zegeklok uit 1398. De nisbeelden in de voorgevel uit Balegemse witsteen vertellen een stevige brok Damse geschiedenis. De figuren zijn van de hand van de Brugse beeldhouwer Gustave Pickery en werden er geplaatst in de 19de eeuw. Van links naar rechts zien we graaf Filips van den Elzas die Damme in 1180 stadsrechten verleende. Daarnaast vinden we Johanna van Constantinopel en gravin Margareta van Constantinopel, die de toelating zouden hebben gegeven voor de bouw van het Sint-Janshospitaal. Verder zijn graaf Filips van Chieti, Karel de Stoute en Margareta van York die in Damme in het huwelijk traden, afgebeeld. Wie aandachtig kijkt kan zien hoe Karel de Stoute zijn gemalin een ring aanbiedt.
Aan de hoek van de gevel hangen twee vreemdsoortige ornamenten, 'justitiestenen' genaamd. Wie beticht werd van kwaadsprekerij kreeg er eentje om de hals en moest er zich van het stadhuis naar de kerk mee begeven.

nuts