Porcocrates

Bronzen kunstwerk dat de millenniumwissel symboliseert.

Aangezien het een ontwerp is voor een openbaar kunstwerk, zou het begrijpelijk of toch herkenbaar en interpreteerbaar moeten zijn voor het brede publiek. Daarom ontwierp de kunstenares iets figuratief. Een abstract-symbolisch kunstwerk lokt omwille van onbegrip vandalisme uit, simpel omdat het kunstwerk dan te elitair, te abstract lijkt voor de gewone man.

De figuur zelf is een pop, want het heeft niet veel zin een realistisch figuur, laat staan een portret uit te werken omdat het niet om iemand specifiek gaat. Volgens de kunstenares bestaat er geen stereotiep figuur of kan er geen afbeelding zijn van de gemiddelde mens. Een pop op groot formaat stelt de mens voor en zegt iets meer over de hedendaagse cultuur, over het onechte, het reproduceerbare, het plastieke, het 'speelgoed'. Hierdoor verheerlijkt de kunstenares ook de liefde voor het onechte van het volk. Het is dan ook een verwijzing naar volkskunst en kitsch, een pop die iedereen kent, een spaarvarken of andere varkensbeeldjes die men op de vensterbank of schoorsteen heeft staan. Hierdoor denkt de kunstenares emoties op allerlei vlak los te maken bij de mensen, omdat het herkenbaar is. Men kan het mooi vinden omdat men het zelf ook in de huiskamer of slaapkamer heeft. Maar hier kantelt het werk, wat uiteraard de bedoeling is. De schaalvergroting (1m80) en materiaalgebruik zorgen toch voor een vervreemdend, ongekend iets. De kunstenares wilde graag brons combineren met polyester, wat eerder een tegenstelling lijkt. Brons staat voor het traditionele, onvergankelijke. Polyester daarentegen staat voor het nieuwe, het snelle, het onechte. Door deze materialen tegen mekaar uit te spelen denkt de kunstenares de stap naar het nieuwe millennium niet symbolisch uit te beelden of toch geen weergave te maken van een eenlijnige gedachte. De toekomst zit in het beeld zelf door de vorm, kleur, materie en materiaal. Het concept is een hedendaagse oplossing die misschien een stapje voor is op de aanvaarde openbare kunst.

Maar om het niet te conceptueel voor te doen, want wat je ziet gaat daar gaat het uiteindelijk om, wandelt deze figuur vooruit door achter zich te kijken met een varkentje dat hem voorgaat. Het varken is een link naar de problemen rond de dierlijke eetwarenindustrie of meer nog naar de hele milieuproblematiek maar op een vrolijke en humoristische manier zonder "doem"gedachte. Fin-de siècle is immers voorbij. De kleur rood is er dan ook om alles rooskleuriger en fleuriger te maken, wat goed is voor het straatbeeld van de gemeente Neerpelt. Voor de kunstkenner is er een link met het werk 'Pornocrates' van Felicien Rops, ten tijde van het fin-de siècle van de 19de eeuw, waar een halfnaakte vrouw voorbij wandelt aan heel de geschiedenis met een varken voorop aan de leiband. Het zei iets meer over de toen heersende maatschappij.

Het kunstwerk is van de hand van Caroline Coolen en werd geplaatst in 2000.

Gemeente Pelt