Itterbeek

De Itterbeek staat haar water af aan de Maas, zij het dan via een ommetje door Nederland. Onderweg wordt het water van de Itterbeek, die ontspringt op het Kempens Plateau (in Neerglabbeek) en ontvangt onderweg water van de, aangevuld met dat van de Eetsevelderbeek of Wijshagenbeek. De Itterbeek kruist de Zuid-Willemsvaart, maar dan wel ondergronds. Her en der is er ook nog opborrelend grondwater dat bijdraagt tot het waterpeil en de kleur. Dit kwelwater kwam in contact met ijzerrijke zandlagen en zorgt zo voor de roestkleurige bodem en oevers van de beekjes. In de vallei van de Itterbeek ontwikkelden zich gebieden met een zeer gevarieerde natuur, van zeer nat en venig tot arm en droog. Je treft hier natte moerassen met elzen, weilanden met houtkanten en poelen, hooilanden, loofbossen met vooral eiken en berken, aangeplante naaldbossen en statige eikendreven. Het zijn in hoofdzaak de natste delen die gevrijwaard bleven van ontginning, zodat je er nu de uitzonderlijke stilte kunt ?horen'. Toch was er reeds heel vroeg menselijke activiteit in de omgeving van de Itterbeek. Hiervan getuigen de watermolens die eeuwenlang gestaag hun werk deden met behulp van de eenvoudige waterkracht.

Lannoo