Graafschap Vlaanderen

Het graafschap Vlaanderen is een historisch gebied dat aanvankelijk deel uitmaakte van West-Francië en vanaf 1464 van de Nederlanden. Het graafschap bestond van 862 tot 1795.

Vlaanderen behoorde door het Verdrag van Verdun als enig gewest van de latere Nederlanden deels tot West-Francië. Al vanaf het einde van de negende eeuw voer het graafschap een onafhankelijke koers tegenover zijn leenheer, de Franse koning. Dit resulteerde in verschillende conflicten. Naast het Franse Kroon-Vlaanderen had de graaf van Vlaanderen vanaf 1062-1063 onder Boudewijn V van Vlaanderen ook gebieden in het Rooms-Duitse Rijk in leen . De belangrijkste daarvan waren het Land van Aalst, de Vier Ambachten en Zeeland Bewestenschelde. Ten noorden van de Alpen was het graafschap Vlaanderen eeuwenlang een van de meest economisch- en cultureel ontwikkelde gebieden van Europa. Een hoog percentage van de inwoners leefde reeds in steden. Lange tijd konden Brugge en Gent zich qua omvang met Londen en Parijs meten.

Wikipedia