De Wiesbeekhoeve

De Wiesbeekhoeve

Verkeerdelijk wordt soms gedacht dat de Wiesbeekhoeve haar naam ontleent aan de Wiesbeek, zoals de Brabantse beek in die omgeving ook wel wordt genoemd. Het is echter omgekeerd! De naam ‘Wiesbeek’ heeft niets met de ‘beek’ te maken, maar alles met de naam van de eigenaars van de hoeve in de 16^de eeuw. In het boek met erfelijke renten voor de Kerk van Opwijk, behoort Heysterghem in 1515 toe aan Beatrijs Wisch, opvolgster van Willem Wysch. Vanaf 1515 dateert ook de eerste vermelding van Wyserbeke als benaming voor de Brabantse Beek (Den Opstal, dorp van het jaar, p.44).

De Wiesbeekhoeve zoals ze nu is, dankt haar faam aan Cesar Temmerman en zijn paardenfokkerij. Niet zomaar een fokkerij, maar de plaats waar op 17.04.1908 het veulen ‘Indigène de Wisbecq’ het levenslicht zag. Cesar had de stiel geleerd als opperstalmeester, in dienst van koning Leopold II te Bouchout bij Meise.

Het trekpaard Indigène zou al snel uitgroeien tot Belgisch Kampioen. Vanuit alle hoeken van België werden de merries per trein naar het station van Buggenhout gebracht om zich te laten dekken door de Super-Indigène.

Toen dan in september 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak, kwam dit de Duitsers ter ore, maar bij nacht is de Belgische Kampioen te voet naar het Nederlandse Zeeland gebracht en uiteindelijk daar verkocht aan een gravin voor 200.000 Belgische frank, een gigantische som in die tijd. Met dit geld kon Cesar Temmerman een volledige nieuwe Wiesbeekhoeve bekostigen en haar het uitzicht geven die ze heden ten dage nog heeft.

Later kwam de hoeve in handen van de Vlaamse schrijver Paul Koeck, die ze dan, om gezondheidsredenen, in …. Overliet aan de aimabele familie Berlanger-Florin, die met respect voor de eigenheid de Wiesbeekhoeve in haar vroegere glorie heeft hersteld.

Jurgen Vermeulen