De kerk van Ramsel

De parochie van Ramsel hoorde eeuwenlang tot de uitgestrekte Sint-Lambertusparochie van Westerlo, terwijl het gehucht staatkundig bij Herselt hoorde.
In 1541 stond hier reeds een kapel, een zogenaamde 'quarta capella'. Een kwartkapel was een parochiekerk die een kwart van de cijns (belastingen) afdroeg. In de 18de eeuw werd Ramsel een welvarend dorp. De oude kapel die te klein was geworden, werd vervangen door een groter gebouw. De 19de eeuw was een bijzonder florissante periode en het toegenomen belang werd kerkelijk bevestigd doordat het dorp in 1842 een zelfstandige parochie werd. Twintig jaar later, in 1865, werd het dorp een onafhankelijke gemeente, los van Herselt. Opnieuw zou de kerk te klein worden en in 1885 werden plannen getekend waarbij ze vergroot werd met een nieuw koor en zijbeuken. Wanneer de werken in 1887 aanbesteed werden, werd de kerk op Kerstnacht getroffen door een brand. Bij de heropbouw kreeg de toren haar huidig uitzicht.
In de kerk wordt een vroeg 16e-eeuws beeld van Sint-Antonius Abt bewaard. Na de brand deed de pastoor een oproep aan de naburige parochies om heiligenbeelden te schenken. Het naburige Wolfsdonk waar de verering van Sint-Antonius Abt belangrijk was, gaf dit 'oude' beeld. Later zou Wolfsdonk zich deze gulheid beklagen want met het beeld was ook een deel van de aantrekkingskracht van de heilige naar Ramsel mee gegaan en kozen veel bedevaarders om naar Ramsel in plaats van Wolfsdonk te gaan.

Jan Rymenams