Het herenhuis van dokter Vloeberghs

In 1962 werd het ‘straatje’ (het had toen geen naam) benoemd naar dokter Vloeberghs. Let op de landelijke stijl uit het begin van de 19de eeuw, de kleurrijke venstertjes onder de dakrand, het aanpalend apart poorthuis, de tot woning omgebouwde paardenstal en het fraaie smeedijzeren hek met de initialen L en B.

Florent Vloeberghs (1874-1916) huwde met de zes jaar oudere Leuvense Pauline Nys (1868-1933). Twee zonen werden scheutist in het Verre Oosten waar ze tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Japanners in een concentratiekamp belandden. Twee dochters werden nonnen, de ene gasthuiszuster in Leuven en de andere onderwijzeres bij de urselinen in OLV-Waver. Een zoon zou goudsmid worden en huwen.

Florent Vloeberghs was als huisarts graag gezien bij de dorpelingen. Hij ‘vergat’ al eens om aan de armen een honorarium te vragen. In een beekje dat door de tuin liep – nu verstopt in een betonnen buis – haalde hij bloedzuigers voor zijn praktijk. Hij leed aan tuberculose, maar bleef zijn patiënten bezoeken en midden in de nacht werd hij per kruiwagen naar de zieken gevoerd. Hij stopte zijn praktijk om de patiënten niet te besmetten.

Jean Bollen kocht in 1928 het huis. Hij was gehuwd met Marie-Celine Laporte. Hij was een gediplomeerd hovenier die in Gembloers op een tentoonstelling in 1907 een gouden en zilveren medaille had gewonnen. Hij was hovenier bij Pierco, had een handel in granen en zaden en organiseerde in de periode dat betaald verlof mogelijk werd met een busje bedevaarten en reizen.

Het poorthuis met het jaartal 1830 en dat oorspronkelijk aan de straatkant stond, werd in 1928 door de toenmalige eigenaar Julian Bollen afgebroken en steen voor steen weer opgebouwd op de huidige plaats. Het hek dateert van die periode en de initialen verwijzen naar het echtpaar Bollen – Laporte.

Jan Rymenams