Scheepsput Sint-Pieterveld Wingene

Volgens artikel 5 van de wet van 3 april 1848 moesten de hervormingsscholen er voor zorgen dat de jongeren in de landbouw zouden worden opgeleid of in ambachten welke op het platteland met succes konden worden beoefend. Een brede interpretatie van die wet zag ook een oplossing in de opleiding tot matroos bij de koopvaardijvloot.

Daarom werd een "hulpgesticht" opgericht onder het beheer van de hervormingsschool. In 1853 startte men met 65 leerlingen. De gebouwen die in 1857 werden gebouwd bestonden uit de latere feestzaal, kantine en de garages van het radio-elektrisch centrum te Wingene (heden opnieuw De Zande afdeling Wingene).

De Antwerpse reder Huymans-Van den Berghe schonk de volledige uitrusting van een „schoonerbrick" (smal, langscheeps getuigd zeilschip van Amerikaanse oorsprong). De uitrusting omvatte ondermeer: 2 masten, touwen, zeilen, katrollen, de ra enz...

Daar een schip ook water verondersteld werd overgegaan tot het graven van een grote vijver. Midden in de vijver, op een eiland, bouwde men het dek en de volledige uitrusting van een koopvaardij-driemaster. Met behulp van dit materiaal probeerde men op vaste grond een elementair zeevaartonderricht te geven. De vijver kreeg de naam 'Het Schip', maar werd door de lokale bevolking omgevormd tot de Scheepsput.

Om ongevallen tijdens de oefeningen te voorkomen was er boven het dek op een hoogte van 2 m, een vangnet gespannen. De driemaster was 30 m lang en 7,2 m breed.

De behaalde resultaten waren bevredigend en reeds in de loop van 20 jaar (1860-1879) vonden 654 matrozen een gepaste job bij de koopvaardijvloot. Sommigen brachten het zelfs tot officier ter lange vaart

In het begin van de 20ste eeuw verminderde de belangstelling voor de matrozenschool. De werkverschaffing ging achteruit en meer en meer verkozen de ouders hun kinderen niet meer bloot te stellen aan het ruwe en uitermate gevaarlijke zeemansleven. Juist voor de eerste wereldoorlog (1913) werd de driemaster afgebroken en de „scheepsput" gebruikt als openluchtzwemkom.

1925 betekende het einde. Het gebouw stond verlaten, pogingen tot verkoop mislukten en uit-eindelijk werd het in 1930 overgedragen aan de Regie van Telegraaf en Telefoon.

De put is gebleven. Een kunstwerk van Steven Vermeyen, opgegroeid op het Sint-Pietersveld en zoon van een opvoeder van de instelling, herinnert aan het schip.

Er staat een picknicktafel op deze prachtige lokatie.

Willem Vandenameele