Blinde ezelstraat Brugge

Dit ministraatje verbindt twee trekpleisters: de Burg en de Vismarkt.

Autoverkeer reed decennia lang door dit straatje. Een stukje muur werd na een restauratie in de jaren ’70 bewust niet gereinigd en is een bewijs van hoe vervuild de gevel van het stadhuis er uitzag: het is een zwart vierkant aan de zijgevel van het Stadhuis.

Vele legendes verklaren de naam van deze straat, maar feit is wel dat er zich hier in de 15de eeuw een herberg bevond 'Den Blinden Ezel' genoemd.

'Blinde ezel' verwees naar de gewoonte van de brouwers om de ezels te blinddoeken die in de tredmolen van de mouterij moesten stappen, en zo te verhinderen dat ze duizelig zouden worden. Het was niet de enige herberg die die naam droeg.

Een legende:

Nadat de Gentenaars de derde mei in 1382 Brugge waren binnengedrongen zaten ze ’s anderendaags op de Burg te drinken en hun overwinning te vieren. Hun oog viel op de mooie, gouden draak die de toren van de Sint-Donaaskathedraal sierde. Die draak wilden ze wel als oorlogsbuit naar Gent meevoeren. De “Stroppen” laadden de draak op een wagen en reden hem naar het straatje naast het stadhuis. Toen had het straatje nog geen naam. “Naar Gent ermee!” riepen ze in koor, “we plaatsen deze draak op ons belfort!”

Dat hoorden ook de ezels die voor de wagen gespannen waren. Het waren Brugse ezels. Koppige dus. Wat de voerlui ook vloekten en sakkerden, de ezels weigerden ook maar één poot te verzetten. 't Was alsof ze niet wilden dat hun draak uit hun stad weggevoerd werd. Het wagenstel met de draak bleef roerloos staan.

De Gentenaars wisten zich geen raad. Ze hadden al geprobeerd met een wortel voor de neus van de ezels en met peper onder hun staart. Niets hielp. Tot één van de Stroppen op een barbaars idee kwam: “Brand ze de ogen uit!", riep hij. En echt hoor! Men gloeide een ijzeren staaf en brandde de ongelukkige dieren de ogen uit. “Vooruit! Naar Gent!”, vloekte de ezeldrijver. De arme beesten wisten nu niet meer waar ze liepen. Ze zagen geen distel meer voor hun ogen. Naar de Markt of naar de Gentpoort, 't was hen allemaal gelijk. En zo voerden de Gentenaars de mooie draak uit Brugge weg en sindsdien pronkt ze op het Gentse belfort.

Het straatje waar dit alles gebeurde kreeg later, ter ere van die twee brave beestjes, de naam van Blinde Ezelstraat. Later kwam er nog een herberg in dit straatje, die men "In de Blinden Ezel" doopte.

Ook de vergulde draak blijkt geen verzinsel te zijn. Vroeger werden torens en belforten wel vaker bekroond met een Sint-Michielsbeeld die de draak verslaat. Die moest dan als beschermengel van de stad doorgaan. In Brussel staat er trouwens nog steeds een Sint-Michielsbeeld op het stadhuis. Soms wordt het Sint-Michielsbeeld beperkt tot de draak alleen, zoals in Gent het geval is.

willem vandenameele