Jozef De Vroey, een priester van vandaag

Gasthuiskapel. Jozef De Vroey lijkt door de tragische gebeurtenissen van 1914 voorbestemd om priester te worden. Zelf zegt hij hierover tijdens een interview voor de Gazet van Antwerpen van 14 maart 1996: “Drie ontsnapten zegden me dat mijn vader zijn medegevangenen aanspoorde om te bidden. Daarin heb ik de kracht gevonden om priester te worden?” Op 23 mei 1937 wordt hij priester gewijd. De kerkelijke overheid ziet in hem een leraar en pas na zijn pedagogische carrière, vanaf 1975, zet hij zich in voor het pastorale werk. Hij wordt aalmoezenier van het toenmalige gasthuis. Vele gelovigen komen naar zijn misvieringen in de kapel. Zijn heldere en eigentijdse sermoenen waarin steeds een band met de dagelijkse gebeurtenissen te horen is, worden bijzonder geapprecieerd. Kinderen genieten in de sacristie van een eigen stukje, speelse viering.

In zijn werk is het monumentale Kyriale een authentieke verbintenis tussen zijn priesterschap en zijn aanklacht aan het nazisme. De plaat met de tekst “Wie goed zingt, bidt dubbel” zegt dan weer dat gewoonweg het alledaagse goed doen, een weg is naar de hemel.

Jan Rymenams