Draslanden

Natte graslanden staan voor grote uitdagingen door de drievoudige mondiale crisis van klimaatverandering, biodiversiteitsverlies en vervuiling, maar ze zijn ook deel van de oplossing.

Draslanden behoren tot de belangrijkste ecosystemen op aarde. Ze zijn een toevluchtsoord voor wilde dieren, ondersteunen 40% van de biodiversiteit wereldwijd, zuiveren vervuiling en slaan belangrijke hoeveelheden koolstof op. Draslanden, zoals moerassen en veengebieden, zijn de stille helden in de strijd tegen de klimaatcrisis omdat ze meer koolstof opslaan dan elk ander ecosysteem. Veengebieden bevatten bijvoorbeeld twee keer zoveel koolstof als alle bossen ter wereld. Bovendien nemen draslanden overtollig water op en voorkomen ze elders overstromingen en droogte, wat cruciaal is voor gemeenschappen die zich moeten aanpassen aan een veranderend klimaat.

Waterpartijen zijn een belangrijke bondgenoot in onze strijd tegen het verlies van biodiversiteit. Meer dan 140.000 soorten – waaronder 55% van alle vissoorten – zijn afhankelijk van zoetwaterhabitats om te overleven. Zoetwatersoorten zijn belangrijk voor lokale ecosystemen aangezien ze een bron van voedsel en inkomen voor mensen vormen en een belangrijke rol spelen in het beheersen van overstromingen en erosie. Toch sterven soorten in zoetwaterbiotopen sneller uit dan soorten op het land of in de zee. Bijna een derde van alle zoetwaterbiodiversiteit dreigt uit te sterven door invasieve diersoorten, vervuiling, habitatverlies en overexploitatie.

Om de vervuilingscrisis te vertragen, moeten we vochtige en natte biotopen beschermen en herstellen. Draslanden kunnen de waterkwaliteit verbeteren door vervuilende stoffen uit oppervlaktewater te verwijderen door sedimenten vast te houden, nutriënten te verwijderen. Ze fungeren als buffers of sponzen die schadelijke stoffen kunnen absorberen, opslaan en verwerken.

Ze hebben een enorm potentieel om de drievoudige crisis aan te pakken. Door de bescherming van draslanden te versterken, investeren we in de gezondheid en het welzijn van mensen. Voordelen rond voedselzekerheid, waterzekerheid en gezondheid met een geschatte waarde van meer dan 47 biljoen USD per jaar zijn mogelijk via beter draslandbeheer.

Om de doelen van het Akkoord van Parijs te halen, moeten we draslanden beschermen en herstellen. Kustdraslanden slaan tot 55 keer sneller koolstof op dan tropische regenwouden. Draslanden bevatten ongeveer 12 procent van de wereldwijde koolstofvoorraad. Als we ze droogleggen, komen miljoenen tonnen CO2 en andere schadelijke stoffen vrij, zoals arseen. Draslanden bieden ook extra veerkracht tegen extreme weersomstandigheden voor lokale gemeenschappen.

United Nations Brussels