Parochiekerk Sainte-Marguerite - Doornik

De Sint-Margueritekerk, die tegenwoordig wordt gebruikt als woning, is een gebouw in klassieke stijl met een neoclassicistisch entreeportaal en een gotische toren.

De kathedraal komt uit op de Place de Lille en werd in 1285 gebouwd door het kapittel van de kathedraal, op de plaats van een oude kapel gewijd aan dezelfde heilige. Minder dan een eeuw later maakte de kleinheid van het gebouw de wederopbouw ervan noodzakelijk, waarmee in 1361 werd begonnen.

Tijdens dit tweede project werd de gotische toren opgetrokken. Het wordt bekroond met een bijzondere achthoekige klokkentoren uit de 18e eeuw, die de oorspronkelijke torenspits vervangt. In 1672 schonk koning Lodewijk XIV de kerk aan de reguliere kanunniken van Saint Médard. Hun abdij moest worden afgebroken om het glacis van de nieuwe citadel te kunnen vestigen. De kanunniken gebruikten de gotische kerk als abdij. In de nacht van 23 december 1733 verwoestte een brand het koor, het schip en de torenspits; alleen de klokkentoren overleefde de ramp. De financiële situatie van de abdij laat de herbouw van het gebouw niet toe.

We moesten wachten tot 1756 (jaartal gegraveerd op het frame) om de wederopbouw van een nieuw gebouw onder abt Jean-Baptiste Van der Heyden te zien. Het bestaat uit een lang schip van baksteen en kalksteen zonder gangpad, verlicht door hoge halfronde ramen en onderbroken door kolossale pilasters. Het geheel is bedekt met een imposant leien dak. In 1779 kochten de kanunniken van Saint-Médard het voormalige jezuïetencollege van de Oostenrijkse regering, waardoor het gebouw een nieuwe bestemming kreeg als parochiekerk.

Het neoklassieke portaal werd gebouwd tussen het vertrek van de kanunniken en 1782 (decreet van de keizerin). De kerk stond lange tijd leeg en werd verlaten en wordt nu gebruikt als woning. Het gehele interieur, de glas-in-loodramen en het raamwerk zijn niet meer aanwezig.

Willem Vandenameele