Séminaire de Choiseul - Doornik

Het voormalige seminarie van Choiseul is door zijn afmetingen een opmerkelijk staaltje van Doornikse architectuur uit de 17e eeuw.

Het valt op door zijn historische en archeologische waarde. Het is het eerste diocesane seminarie dat in België werd gebouwd op verzoek van de bisschop van Doornik, Gilbert de Choiseul du Plessis-Praslin. De werkzaamheden begonnen in 1688 onder leiding van de Doornikse Arnould Thiery, "gewone architect-ingenieur van de koning" van Frankrijk. Aan het begin van de 18e eeuw werd het seminarie uitgebreid door de constructie, rechts van het oorspronkelijke gebouw, van een reeks zijvleugels. Deze constructies groeiden tot in de 19e eeuw en vormden een U-vormig complex rond een secundaire binnenplaats.

Vanuit archeologisch oogpunt is het het grootste gebouw waarmee de stad Doornik tijdens de regering van Lodewijk XIV werd begiftigd. Het dwingt bewondering af door de harmonie en robuustheid van zijn massa. In feite omvat deze grote rechthoek maar liefst vijf niveaus.

Binnen in het gebouw, in de centrale vestibule, wekt een monumentale eikenhouten trap – prachtig ruwbouwwerk – bewondering op: opmerkelijke balken, balusterleuningen en een uit hout gesneden engel die het uiteinde ervan siert.

De structuur van het zolderframe, nog steeds origineel, is ook de moeite waard.

Dankzij de dikte van de muren en de gewelfde plafonds diende het seminarie van Choiseul vooral als toevluchtsoord voor de bevolking tijdens het beleg van de stad in 1745.

De kapel, gebouwd in 1737, versierd met een elegante gerolde gevel, getuigt van de religieuze architectuur van de 17e eeuw.

Het seminarie werd tijdens de Franse Revolutie te koop aangeboden en werd overgenomen door de Hospices Civils en werd een weeshuis voor meisjes. In 1818 kwamen de Zusters van Liefde van Jezus en Maria zich er vestigen om een ​​“Hospice voor ongeneeslijke mensen” te openen. Ze verlieten deze plek in 1971 en het pand bleef ongebruikt tot 1977, toen het werd geclassificeerd voor restauratie. De werkzaamheden beginnen in 1986 en eindigen in 1990. De gebouwen die eigendom werden van het OCMW werden omgebouwd tot seniorenwoningen. De gerenoveerde kapel doet nu dienst als locatie voor tentoonstellingen en concerten.

Sinds 1996 maakt een professioneel re-integratieproject het mogelijk om aan de achterzijde van het gebouw een opmerkelijke "gewone" tuin te creëren, bestaande uit decoratieve bloembedden en boogprielen. De tuinen zijn aangelegd in twee ruimtes, de ene geïnspireerd op de Renaissance, de andere op monastieke inspiratie.

willem vandenameele