Mijnwerkersklooster van Hoei

Het klooster van de Minderbroeders getuigt van de aanwezigheid van deze Franciscaanse orde in Hoei sinds 1225.

De minderbroeders vestigden zich in 1234 in de Rue des Chevaliers (die de Rue Vankeerberghen werd). Van deze oorspronkelijke kern bleef alleen de kerk over, aangepast in de 14e , 16e en 17e eeuw en tijdens de reconstructie van de gebouwen uit 1687 in de Maaslandse renaissancestijl. .

De kerk heeft twee beuken met halfzijdige apsis. De bouw ervan dateert uit 1244 voor het middenschip en uit de 14e eeuw voor het zijschip, wat resulteert in het gebruik van gevarieerde materialen. De beuken worden verlicht door ramen op het derde punt, sommige uit de 14e eeuw .

Het klooster, dat in de 17e eeuw aan de kerk werd vastgemaakt, bestaat uit drie vleugels die een kloostergang met een Toscaanse colonnade omsluiten. De sleutels en de bogen zijn voorzien van inwijdingsinscripties, vergezeld van wapenschilden. De galerijen zijn bedekt met anderhalve verdieping onder het dak, met kruis- of glasramen. Eén van de vleugels wordt verlengd door een onregelmatige constructie, het Patta-huis, gebouwd in de 19e eeuw.

In 1705 werd voor de ingang van de kerk en het aangrenzende klooster een portiek met zuilen gebouwd.

Het klooster, genationaliseerd onder het Franse regime, werd begin 19e eeuw omgevormd tot een rijkswacht en herbergt ook de rechtbank van eerste aanleg van het arrondissement Hoei.

Het werd aangekocht door de stad en profiteerde van een restauratie in 1924 door de architecten Gaspard en Schoenmackers. Het herbergt nu het gemeentelijk museum en culturele evenementen. 

Willem Vandenameele