Halle al'chair - Namen

Het was op vraag van koning Filips II van Spanje en zijn regering te Brussel dat er tussen 1588 en 1590 een vleeshuis werd gebouwd aan de oevers van de Samber. Vandaar het wapen van de Spaanse koning boven de toegangspoort van de hal.

De Halle al'Chair is een langwerpig gebouw in baksteen en blauwe steen met een rechthoekige plattegrond. De traditionele Maaslandse architectuur wordt gekenmerkt door de Renaissance van het einde van de 16e eeuw. Hij is vandaag de enige openbare burgergetuige sinds de verwoesting van het stadhuis in 1826.

Tussen 1590 en 1806 deed het gebouw dienst als vleeshal. Op de kelderverdieping, ter hoogte van de Samber, werd het vee geslacht; op de gelijkvloerse verdieping werd het vlees verhandeld en op de eerste verdieping was het gildehuis gevestigd.

Nadat de slagers toestemming kregen om thuis te slachten, verlieten zij in 1806 het pand en werd de Halle al'Chair eigendom van de Stad Namen. Ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd het gebouw gebruikt als protestantse kerk voor de mannen van het Hollandse garnizoen, dat in Namen gelegerd was. Nadien was er in het gebouw nog een hospitaal en later nog een school gehuisvest.

Sinds 1855 heeft het gebouw een museumfunctie en herbergt het de collectie van de archeologische vereniging van Namen. In 1936 werd een deel van de collectie verhuisd naar het nieuwe Musée de Groesbeeck de Croix. Vanaf dat moment omvat collectie in de Halle al'Chair enkel nog het prehistorische, het Gallo-Romeinse en het Merovingische deel van de totale collectie. Wegens de constante aangroei van de collectie en de behoefte om de verschillende archeologische collecties in elkaars buurt te herbergen, werd de collectie van de Halle al'Chair verhuisd naar Les Bateliers Musée Archéologique et des Arts Décoratifs. Hierdoor verloor het gebouw zijn museumfunctie, die het gedurende ruim 150 jaar vervulde.

In april 2009 werd er een toeristisch informatiecentrum geopend in de Halle al'Chair. Na de restauratie in 2023 werd de Halle al'Chair opnieuw het toeristische infokantoor.

Willem Vandenameele