Saint Hadelin van Celles

Sint Hadelin is een figuur die leefde tussen 617 en 690.

Oorspronkelijk afkomstig uit Aquitanië, bevond hij zich aan het begin van zijn carrière dicht bij het hof van Sigebert, koning van Austrasië. Hij besluit dan ver van de wereld te leven en trekt zich onder leiding van Saint-Remacle terug in een grot midden in de bossen van de Condroz. Zijn heiligheid, beroemd in de regio, trekt veel metgezellen aan die, om naast hem te wonen, kleine huizen bouwen. Deze liggen aan de oorsprong van het huidige dorp Celles. De naam Celles komt van het Latijnse 'cella' dat cel betekent, de naam die werd gegeven aan de kleine woningen van de discipelen van Sint-Hadelin.

Hadelinus werd gezien als raadgever voor arm en rijk. Tijdens de middeleeuwen ontstonden verschillende wonderbaarlijke verhalen over Hadelinus. De weerkerende legenden zijn de genezing van de doodzieke echtgenote van de heer van Béon, de genezing van een doofstomme vrouw, het doen ontspringen van een fontein in Franchimont bij Philippeville en het uit de dood opwekken van een vrouw met de naam Guiza.

In deze nieuw ontwikkelde stad stichtte Hadelin een klooster dat hij toevoegde aan de benedictijnenorde. Na zijn dood benoemden zijn metgezellen een abt en een provoost. Vanaf de 10e eeuw was hier een college van kanunniken gevestigd. De abdij werd toen een collegiale kerk.

In 1338, na een openlijk conflict met de heren van Celles, verlieten de kanunniken hun collegiale kerk, vertrokken naar Visé onder de bescherming van de prins-bisschop van Luik en namen het heiligdom van Sint-Hadelin mee. Dit is enkele eeuwen na de gebeurtenissen nog steeds aanwezig in de collegiale kerk Saint-Martin in Visé. Het wordt elke derde zondag van 2 september in processie gedragen

De kerk van Celles is sindsdien een bedevaartsoord gebleven en als ze inderdaad een parochiekerk is geworden, maar toch de titel van collegiale kerk behoudt, kan een kerk niet worden gedegradeerd.

willem vandenameele